Gen sprzeciwu i mickiewiczowskie „Dziady”

Wydawałoby się, że już tak dużo o sobie wiemy, aż tu nagle bomba na skalę naukową. Dwa tygodnie temu wiceminister zdrowia Waldemar Kraska ogłosił, że my, Polacy, „mamy w genach gen sprzeciwu i dodał, że dlatego mamy ten gen, bo „jesteśmy kulturalnie inaczej uwarunkowani”.

 Inaczej w stosunku do czego, kogo? Tego już nie wyjaśnił. Wprawdzie minister jest lekarzem, ma specjalizację z chirurgii ogólnej, a aktualnie robi specjalizację z medycyny ratunkowej, ale jak widać, pewnie interesuje się też genetyką.

Jak zrozumieć, co to takiego ten gen sprzeciwu? Bez zagłębiania się w naukę, tak na chłopski rozum wygląda na to, że mamy tendencję do sprzeciwiania się. Faktycznie, sprzeciwialiśmy się już: Krzyżakom, Tatarom, Turkom, Rosjanom, Niemcom, Ukraińcom, komunie itd. Teraz z różnym skutkiem też się sprzeciwiamy – lista aktualnych sprzeciwów jest jeszcze dłuższa.

Jednak ministrowi chodziło o ewentualny sprzeciw społeczeństwa (a raczej jego części), jakiego można byłoby się spodziewać po tym, kiedy rząd wprowadziłby restrykcje w związku z pandemią. Ale przecież rząd nie lubi sprzeciwu, zwłaszcza takiego, po którym słupki w sondażach lecą w dół, więc się waha i żeby nikt się nie sprzeciwiał, na wszelki wypadek nie wprowadza restrykcji.

Nie wszyscy jednak są tacy ostrożni. Na przykład małopolska kurator oświaty nie przewidziała skutków istnienia genu sprzeciwu i za pomocą mediów społecznościowych odradziła organizację szkolnych wycieczek na spektakl pod tytułem „Dziady” w reżyserii Mai Kleczewskiej, który wystawiany jest w krakowskim Teatrze im. J. Słowackiego.
Uzasadniła to tym, że „haniebne jest używanie dzieła wieszcza Adama Mickiewicza dla celów politycznej walki współczesnej opozycji antyrządowej z polską racją stanu”.

Efekt był taki, że po wpisie kurator wyprzedano bilety na przedstawienia do końca roku, a teatr poinformował, że najbliższy termin, w którym można obejrzeć sztukę Kleczewskiej, przypada pod koniec stycznia.

Tak, tak, z tym genem sprzeciwu trzeba uważać. W 1968 roku też się zaczęło od „Dziadów”, które bardzo nie podobały się ówczesnej władzy.