11 września br. minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak wyznaczył dwóch polskich oficerów na nowe stanowiska. Jednym z nich jest były dowódca 1 Batalionu Czołgów w Żurawicy gen. bryg. Rafał Kowalik. Od 1 października br. – jako drugi w historii Polak – obejmie stanowisko zastępcy dowódcy 1 Dywizji Kawalerii Stanów Zjednoczonych.

Słynna na całym świecie 1 Dywizja Kawalerii USA – pomimo nazwy, która jest pozostałością historyczną – jest jedną z sześciu dywizji ciężkich (pancerno-zmechanizowanych), składających się z piechoty zmechanizowanej, artylerii, broni pancernej i dużej liczby śmigłowców. Dywizja została utworzona w 1921 r. z wcześniej istniejących oddziałów kawalerii, których tradycja sięga 1855 r.

Przez pierwsze lata swojego istnienia jej głównym zadaniem było patrolowanie dzikich obszarów przy granicy z Meksykiem[paywall]. Po wybuchu II wojny światowej szybko stało się jasne, że na nowoczesnym polu walki nie ma już miejsca dla kawalerii konnej. W lutym 1943 r. dywizja utraciła swoje konie, a jej oddziały kawalerii zostały przekształcone w oddziały piechoty.

W kolejnych latach jej żołnierze walczyli m.in. w: wojnie koreańskiej. W lipcu 1965 r. dywizja została wysłana do południowego Wietnamu, aby wziąć udział w wojnie wietnamskiej i jako całość walczyła w tej wojnie nieprzerwanie do 1971 r. W 1990 r., po napaści Iraku na Kuwejt, dywizja została wysłana do Arabii Saudyjskiej, skąd wzięła udział w wojnie w Zatoce Perskiej. W pierwszych miesiącach 2004 r. żołnierze dywizji zostali wysłani do Iraku, gdzie służyli w wojskach stabilizacyjnych do kwietnia 2005 r.

Podczas swojego pobytu w Iraku straciła 168 osób, a około 1500 zostało rannych. Dywizja została ponownie wysłana do Iraku pod koniec 2006 r., gdzie stacjonowała około 15 km na północny zachód od Bagdadu, w siedzibie Wielonarodowej Dywizji Bagdad.

W 2020 r. dywizja objęła Wysunięte Dowództwo Dywizyjne Armii Stanów Zjednoczonych w Poznaniu, a w 2023 r. jej komponenty są rozlokowywane w sąsiedztwie 33. Bazy Lotnictwa Transportowego polskich sił powietrznych znajdującej się w pobliżu Powidza w Wielkopolsce. Główną siedzibą dywizji jest Fort Hood w stanie Teksas. I tam właśnie 1 października br. uda się gen. bryg. R. Kowalik.

Kim jest gen. bryg. Rafał Kowalik?

Rafał Kowalik w 1990 r. rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Po jej ukończeniu i promocji na pierwszy stopień oficerski skierowany został do 3 Batalionu Czołgów w Żurawicy, wchodzącego wówczas w skład 14 Brygady Pancernej, gdzie w latach 1994 – 2000 pełnił kolejno obowiązki na stanowisku dowódcy plutonu i kompanii czołgów. W 1999 r. ukończył Wyższy Kurs Specjalistyczny dowódców batalionów czołgów, a w 2000 r. pedagogikę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie (specjalność wychowanie obronne). W latach 2000 – 2005 pełnił obowiązki szefa sekcji w 1 Batalionie Czołgów 21 Brygady Strzelców Podhalańskich w Rzeszowie. W latach 2005 – 2010 w dowództwie 21 BSP był oficerem sekcji i szefem sekcji. W tym czasie skierowany do służby w ramach XIX zmiany PKW KFOR w Kosowie. W 2010 r. wrócił do Żurawicy, gdzie objął stanowisko zastępcy dowódcy batalionu czołgów. W sierpniu 2011 r. objął obowiązki dowódcy 1 Batalionu Czołgów w Żurawicy. W czasie trzech lat dowodzenia przez ówczesnego pułkownika R. Kowalika 1 Batalion Czołgów był jednym z najlepiej wyszkolonych i zgranych pododdziałów 21 BSP, który systematycznie osiągał bardzo wysokie wyniki. Od sierpnia 2014 do stycznia 2018 r. zajmował stanowisko szefa sztabu 21 Brygady Strzelców Podhalańskich. 1 lutego 2018 r. został zastępcą dowódcy. W 2020 r. otrzymał stopień generalski. Został szefem 10 Brygady Kawalerii Pancernej im. gen. broni Stanisława Maczka w Świętoszowie. Wreszcie w 2021 r. został zastępcą szefa sztabu do spraw operacyjnych w Dowództwie Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych im. gen. B. Kwiatkowskiego.