Grób rodziny Bielawskich i ppłk. Zygmunta Bartmańskiego przejdą renowację

Od początku maja br. trwają porządki przy dwóch nagrobkach zaplanowanych w br. do remontu i prac konserwatorskich przez Komitet Ochrony Starych Cmentarzy i Miejsc Pamięci Narodowej – sekcję Towarzystwa Przyjaciół Przemyśla i Regionu. Pieniądze pochodzą z kwesty, która tradycyjnie prowadzona jest 1 listopada, czyli w dzień Wszystkich Świętych.

Prace porządkowe członkowie stowarzyszenia prowadzą przy nagrobku rodziny Bielawskich i ppłk. kawalerii Zygmunta Bartmańskiego na Cmentarzu Głównym w Przemyślu. 25 maja br. odbyło się tam pierwsze spotkanie komisji konserwatorskiej [paywall](przedstawiciel Podkarpackiego Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków Małgorzata Olędzka, przedstawiciel Urzędu Miejskiego w Przemyślu Julia Olech-Nowak oraz przedstawiciele Towarzystwa Przyjaciół Przemyśla i Regionu: Bogusława Pieczyńska, Maria Gawlik i Janusz Bator), dotyczące akceptacji pierwszego etapu prac i zatwierdzenia kolejnych działań.

Znani i szanowani przemyślanie

Nagrobek familijny Bielawskich został wykonany przez firmę Ferdynanda Majerskiego, absolwenta Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, który w latach 1867 – 1921 prowadził w Przemyślu zakład kamieniarski. Pochowana w grobowcu Maria Bielawska była długoletnią przewodniczącą Towarzystwa Szkoły Ludowej, radną miejską, członkinią przemyskiego „Sokoła”, ruchu obywatelskiego w Przemyślu. Należała m.in. do Komitetu Wykonawczego przemyskich obchodów z okazji Roku Asnyka, które odbyły się 20 listopada 1927 r. czy obchodów trzeciomajowych w 1931 r. Jej portret, wystawiony przez znaną malarkę Stefanię Jacyszynównę, można było podziwiać na wystawie malarstwa, którą w październiku 1932 r. w sali obrad przemyskiego magistratu urządziło Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Ppłk Zygmunt Bartmański urodził się 16 kwietnia 1876 r. w Przemyślu. Ukończył gimnazjum w Przemyślu, szkołę kadecką, szkołę jazdy oraz jeden rok szkoły oficerskiej. Służył w 3 Pułku Konnych Strzelców do 1 listopada 1918 r. jako austriacki dowódca szwadronu na froncie rosyjskim, rumuńskim i włoskim. Od listopada 1918 r. był dowódcą szwadronu zapasowego 9 Pułku Ułanów w Dębicy, od 15 listopada 1918 r. jego dowódcą, od 15 maja 1919 r. dowódcą pułku ułanów na froncie. Poległ 18 lub 19 maja 1919 r. w Drohobyczu.

„W uznaniu nadzwyczajnych zasług dla dobra Ojczyzny, położonych i okupionych bohaterską śmiercią na froncie, awansowany został do stopnia podpułkownika. Pochowany 22 maja 1919 r. na Cmentarzu Głównym w Przemyślu” – to jeden z napisów na nagrobku żołnierza z Przemyśla.
mars