Harcerze świętują 100-lecie istnienia [GALERIA]

– Warto pielęgnować harcerstwo i przekazywać je młodym – podkreślają starsi harcerze. Młodzi podejmują tę pałeczkę, choć już nie tak licznie jak przed laty. Bez nich nie mogłoby się obejść jednak wiele wydarzeń patriotycznych, religijnych, czy charytatywnych. Związek Harcerstwa Polskiego obchodzi w tym roku 100 lat funkcjonowania. Ten jubileusz świętowano również w Lubaczowie.

Czesław Gil został harcerzem w 1949 r., gdy miał 12 lat. – Wtedy byłem na obozie, po czym harcerstwo zostało rozwiązane. A potem po reaktywacji w 1957 roku wróciłem. Byłem również drużynowym – opowiada.

Czas ten pamięta[paywall] bardzo dobrze i zapewnia, że zdobyte umiejętności i wpojone ideały zostały w nim do dziś. Obecnie udziela się w kręgu seniorskim. – Warto pielęgnować harcerstwo i przekazywać je młodym – podkreśla.

Tuż po wojnie do harcerstwa wstąpiła także Izydora Bogusz. Niestety nie było jej dane cieszyć się tym długo. – Bardzo mi tego było szkoda, bo nagle się wszystko rozwiązało. Mieliśmy dostać mundurki, złożyliśmy już pieniądze, ale mundurków nie było – opowiada. – Potem zdałam maturę, wyszłam za mąż, poszłam do pracy. Teraz dopiero wstąpiłam do kręgu seniorów – dodaje.

Trzeba wsparcia

– Dzisiaj Związek Harcerstwa Polskiego to 110 tysięcy harcerzy. Jest to największa organizacja pozarządowa, jaka działa w naszym kraju. Na Podkarpaciu mamy 5 tysięcy harcerzy zgromadzonych w 320 drużynach w 19 hufcach – mówi Mariusz Bezdzietny, komendant Chorągwi Podkarpackiej ZHP. – Za tymi 320 drużynami stoi 320 wolontariuszy, a za nimi kolejnych 320 przybocznych, zastępowych i 5 tysięcy harcerzy, którzy poświęcają swój czas i robią to społecznie. Ta grupa potrzebuje wsparcia w faktycznym realizowaniu swoich zadań. To nie musi być zawsze wsparcie finansowe, ale przychylność przy organizacji różnych inicjatyw, udostępnianie sal i czasu – podkreśla.

Wraca moda na harcerstwo

– Urodziłam się jako harcerz – mówi o sobie Danuta Kacprzak, która funkcję komendantki Hufca ZHP Lubaczów pełni od 20 lat, a z harcerstwem związana jest od najmłodszych lat. Jej zdaniem wartości harcerskie są ciągle aktualne i młodych ludzi wciąż pociągają. – Angażują się w wolontariat, Szlachetną Paczkę, biorą udział w uroczystościach kościelnych i państwowych, są wszędzie tam, gdzie są zapraszani – wylicza. Ponadto organizują różne wydarzenia wewnętrzne.

Lubaczowski hufiec zrzesza 320 zuchów i harcerzy, którymi opiekuje się ponad 40 instruktorów. – W ostatnich latach widać wzrost zainteresowania harcerstwem – mówi.

Burzliwe dzieje

Twórcą skautingu, a więc podwalin pod harcerstwo był w 1907 r. brytyjski generał Robert Baden-Powell. Na ziemie polskie idea ta trafiła 2 lata później, a za oficjalne powstanie Związku Harcerstwa Polskiego uznaje się 1 – 2 listopada 1918 r., kiedy w Lublinie odbył się zjazd wszystkich organizacji skautowych z byłych trzech zaborów.

W 1923 r. w Lubaczowie powstała I Drużyna Harcerska im. Tadeusza Kościuszki, do której należeli uczniowie gimnazjum. Czasy dla rozwoju harcerstwa w Lubaczowie nie były wtedy sprzyjające: region wciąż podnosił się po zniszczeniach wojennych, rozwój gospodarczy był słaby, a młodzież wyjeżdżała do szkół w innych miastach.

W czasie okupacji dużą rolę w lubaczowskim harcerstwie odegrał ks. Wiktor Haas-Panecki, lubaczowski wikariusz, instruktor harcerski i duchowy opiekun harcerzy. Jego imię nosi obecnie lubaczowski hufiec.

Mimo rozkwitu harcerstwa w latach powojennych, naciski polityczne skutecznie je stłumiły. Najpierw ograniczono wiek harcerzy do 14 lat, odsunięto przedwojenną kadrę instruktorską i w końcu 30 października 1949 r. zlikwidowano komendę, a majątek przekazano Związkowi Młodzieży Polskiej. W miejsce ZHP komuniści powołali tzw. czerwone harcerstwo, eliminując ludzi związanych z Kościołem i tradycyjne formy pracy harcerskiej.

Odbudowa nastąpiła stosunkowo szybko, bo na przełomie lat 1956/57. 21 stycznia 1957 r. powołano Komendę Hufca w Lubaczowie, a komendantem został Zdzisław Daraż. Na uwagę zasługuje szybki rozkwit tej organizacji. W 1969 r. lubaczowski hufiec liczył 6 505 członków, 212 instruktorów i  działało 174 drużyny.