Izabela Dzieduszycka zaslużoną dla Podkarpacia [ZDJĘCIA]

W Muzeum Dzieduszyckich w Zarzeczu, oddziale Muzeum w Jarosławiu, doszło do wzruszającej uroczystości – honorową odznaką „Zasłużonej dla Województwa Podkarpackiego” pośmiertnie uhonorowana została Izabela Dzieduszycka.

Odznakę, legitymację, pamiątkowy grawerton wręczyli wspólnie córkom Izabeli Dzieduszyckiej członek zarządu województwa Anna Huk i przewodniczący Sejmiku Województwa Podkarpackiego Jerzy Borcz.

Uroczystość rozpoczęła się jednak od odczytania przez J. Borcza uchwały, którą w marcu 2021 r. przyjęli radni województwa – o przyznaniu pośmiertnie Izabeli Dzieduszyckiej odznaki „Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego” oraz laudacji na jej cześć (tę zaprezentowała A. Huk)[paywall].

Znalazły się w niej m.in. takie słowa:
„(...) Tytuł „Zasłużonego dla Województwa Podkarpackiego” to symboliczne uhonorowanie jednostek wybitnych, ludzi o ogromnych zasługach w dziedzinach, którym poświęcają życie, nietuzinkowych, którzy mają wpływ na kształtowanie rzeczywistości i ducha naszego regionu, rozsławiając nasz zakątek Polski, budując fundamenty naszej tożsamości w oparciu o dziedzictwo przodków i współczesne dokonania. Dziś w miejscu, któremu poświęciła wiele lat swego życia, wiele energii i serca, i w którym znalazła swój ziemski kres, honorujemy szlachetną, pełną mądrości i klasy kobietę, której życie i dokonania były i pozostaną inspiracją dla wielu ludzi. Bo Izabela Maria Dzieduszycka swym życiem ukazała, jak ważne jest oddanie ideałom, konsekwentne wcielanie idei, nawet w obliczu represji oraz jak wielką wartością jest praca na rzecz wspólnego dobra, bez spoglądania na partykularne interesy, jak ważna jest wierność przekonaniom oraz obranej drodze”.

Nigdy nie pracowała dla odznaczeń

– Mama nigdy nie działała, nie pracowała dla odznaczeń, nagród czy wyróżnień. Z pewnością jednak możemy powiedzieć, że byłaby dumna z tego wyjątkowego wyróżnienia, które dzisiaj w jej imieniu odebrałyśmy. Bo ta odznaka honorowa odzwierciedla przywiązanie i miłość do stron rodzinnych, którą przekazał nam ojciec Tadeusz Dzieduszycki. My traktujemy to wyróżnienie jako szczególną motywację do kontynuowania jej dzieła, jako następne pokolenie – powiedziała m.in. Maria Dzieduszycka, córka zmarłej Izabeli Dzieduszyckiej.

Dodała: – Mama zjednoczyła wszystkich spadkobierców, którzy zrezygnowali z potencjalnych korzyści materialnych na rzecz tego, żeby ten pałac w Zarzeczu przekazać lokalnym władzom. I widzimy, że państwo, lokalna społeczność oraz władze, doceniliście ten gest. Pałac w Zarzeczu, park kwitną. Te osiągnięcia, które mamy na terenie Podkarpacia, nie byłyby możliwe, gdyby nie ścisła współpraca z lokalnymi władzami.

To ważne wydarzenie odbyło się w ramach konferencji naukowej „Wokół przyrodniczych pasji Dzieduszyckich”, inaugurującej obchody 200. rocznicy urodzin Włodzimierza Dzieduszyckiego.

Kim była Izabela Dzieduszycka?

Urodziła się 16 lipca 1928 r. w Poznaniu. Dzieciństwo spędziła w rodzinnym majątku w Niechłodzie w Wielkopolsce. Od 1943 r. należała do Narodowych Sił Zbrojnych, a potem do Armii Krajowej, gdzie była łączniczką do 1945 r.

W maju 1946 r. zdała maturę i zaczęła studia na Akademii Handlowej w Poznaniu, gdzie obroniła pracę magisterską (w 1952 r). W 1960 r. wyszła za mąż za Tadeusza Dzieduszyckiego, z którym miała trzy córki: Marię, Elżbietę i Krystynę.

Od połowy lat 70. prowadziła sekcję rodzin w Klubie Inteligencji Katolickiej w Warszawie. W 1983 r. założyła Przymierze Rodzin, którego była wieloletnim prezesem.

Udało się jej zgromadzić grono niemal 100 członków rodziny Dzieduszyckich wokół idei społecznikowskich. Jako Stowarzyszenie Związek Rodowy Dzieduszyckich herbu Sas włączają się oni od przeszło 20 lat w działania m.in. na rzecz społeczności Podkarpacia.

I. Dzieduszycka za działalność społeczną została uhonorowana wieloma odznaczeniami, by wspomnieć o: Pro Ecclesia et Pontifice czy Krzyżu Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.