Kampanijny „cyrk”

30/11/2016 07:54

Na chwilę powrócę do wyborów prezydenckich w Ameryce. Chyba większość z nas – mniej lub bardziej, – ale jednak – interesowała się bardzo ostrym starciem między Hillary Clinton a Donaldem Trumpem. Z dużym zdziwieniem przyjmowaliśmy brutalną, wręcz chamską wymianę ciosów, które z jednej strony zadawała doświadczona, wydawać by się mogło subtelna demokratka, a z drugiej i szanowany, jeden z najbogatszych ludzi w Ameryce republikanin.

Jak to możliwe, aby kulturalne osoby na potrzeby kampanii zmieniały się w kogoś zgoła innego? Chciałoby się zapytać, skąd my to znamy? Trump obiecał Clinton po ewentualnym zwycięstwie, że wsadzi ją do więzienia. Była to jedna z łagodniejszych obietnic. I nagle po zwycięstwie miliardera czytam jego wywiad udzielony dziennikarzom The New York Timsa i szczęka mi opadła. Na pytanie dotyczące niedawnej konkurentki Trump odpowiada: „Zrozumcie, ja chcę iść naprzód, nie chcę iść wstecz. Ja nie chcę skrzywdzić Clintonów. Naprawdę nie chcę. Ona wiele przeszła. Mówi się, że to były najpaskudniejsze wybory wstępne i najpaskudniejsza kampania. Wyobrażam sobie, że to podbiło wam nakład. Kraj musi iść do przodu (...)”.

W jednej krótkiej wypowiedzi mamy istotę amerykańskiej demokracji. Gdy kończy się kampanijny „cyrk”, na plan pierwszy powracają sprawy zasadnicze, a więc pęknięcie społeczeństwa amerykańskiego, kondycja instytucji demokratycznych i stan rodzimej gospodarki. I chociaż mówi to człowiek, wywołujący w kampanii skrajne emocje, jakoś mu wierzę. Chyba jednak nadal mamy czego się uczyć od Ameryki.

Reklama