Klasztor Karmelitów w Przemyślu do wynajęcia [ZDJĘCIA]

Karmelici Bosi z Przemyśla chcą wynająć sporą część swojego klasztoru. Nie stać ich na utrzymanie całego obiektu.

Klasztor Karmelitów Bosych w Przemyślu został założony 13 maja 1620 r. z inicjatywy o. Andrzeja Brzechwy oraz starosty przemyskiego i właściciela Krasiczyna – Marcina Krasickiego. Początkowo zakonnicy mieszkali w[paywall] dworze Herburtowskim, na terenie przylegającym do późniejszego klasztoru z kościołem. Pracę nad jego budową zostały rozpoczęte w 1624 r. Zakończono je w 1630 r., kiedy konsekrowano kościół pw. św. Teresy, a na terenie przyległym wytyczono cmentarz.

Pierwotnie klasztor był parterowy, ale w kolejnych latach rozbudowywano go i upiększano. Prace trwały jeszcze w XVIII wieku.

Z rąk do rąk

Rozkwit klasztoru trwał do 24 kwietnia 1784 r., kiedy cesarz Józef II dokonał kasaty klasztoru karmelitów, a budynki przekazał grekokatolikom. Kościół zmienili w cerkiew katedralną, a w klasztorze utworzyli siedzibę biskupstwa tego obrządku. Karmelici przenieśli się do klasztoru w Zagórzu.

Zakonnicy wrócili do Przemyśla w 1946 r., kiedy władze zdelegalizowały Kościół greckokatolicki, a biskupa deportowały do Związku Sowieckiego. Karmelici jednak krótko cieszyli się z odzyskanego mienia. W 1952 r. komuniści upaństwowili klasztor, a zakonników wywieźli pod osłoną nocy. Po jakimś czasie pozwolili wrócić kilku z nich i użytkować kilka pomieszczeń wraz z kościołem.

Pozostała część klasztoru stała się internatem ze szkołą laborantów medycznych. Mieściły się w niej również różne instytucje.

Klasztor został zwrócony Karmelitom Bosym w 1990 r. Rok później cała Polska usłyszała o nim w kontekście głośnego sporu, jaki był związany z planami ponownego przekazania go grekokatolikom. Ostatecznie papież Jan Paweł II na świątynię greckokatolicką wskazał sąsiedni kościół pojezuicki. Po roku 2000 kościół i klasztor przeszły gruntowną renowację.

Co można zrobić

Teraz część karmelickiego klasztoru znowu może służyć całkowicie świeckim celom. Zakonnicy chcieliby wynająć parter, pierwsze piętro i tzw. piwnicę duchową, a więc najstarszą część zabudowań. Jeśli chętny byłby zainteresowany większą powierzchnią, karmelici są gotowi oddać nawet całe skrzydło swojego klasztoru. – Potrzeba kogoś, kto zagospodaruje obiekt kompleksowo – nie ukrywa o. Piotr Krupa, przeor klasztoru i proboszcz parafii karmelickiej.

Co by się mogło znajdować w klasztornych komnatach? W zasadzie wszystko. Mogłaby to być przychodnia albo jakiś inny podmiot leczniczy. Można zorganizować szkołę, przedszkole lub żłobek. Nie byłoby też problemu z otworzeniem hostelu lub hotelu. Jeśli ktoś widziałby realne szanse utrzymania takiego interesu, to można również pomyśleć o sklepie. – Widząc jednak w Przemyślu mnóstwo miejsc do wynajęcia na sklepy, nie wydaje mi się to prawdopodobne – uważa o. Krupa. Mile widziane będą instytucje państwowe, chcące ulokować tu jakąś placówkę.

Oprócz pomieszczeń w klasztorze, w ofercie jest także zakonny ogród, który można przerobić na parking.

Drogie ogrzewanie

Powody takiej decyzji są oczywiste: karmelitów nie stać na utrzymanie tak dużego obiektu. Pod względem powierzchni to największy klasztor krakowskiej prowincji tego zakonu. Łącznie z kościołem budynek liczy 5 tys. metrów kwadratowych. – W zimie miesięczne rachunki za ogrzewanie gazowe wynoszą 14 tysięcy złotych. Liczymy na dotację na termomodernizację, czekamy już dwa lata. Jeśli się uda, może uda się obniżyć rachunki – mówi przeor.

Jest to tak duży koszt, że przemyscy zakonnicy nie są w stanie sami opłacić rachunków. – Musimy prosić o pomoc naszą kurię zakonną w Krakowie. Mamy bardzo małą parafię, liczącą 470 osób. Ludzie są i tak bardzo ofiarni – mówi o. Krupa.

Mimo że ogrzewanie pochłania ogromne pieniądze, karmelici ogrzewają nawet te pomieszczenia, które nie są użytkowane. Nie chcą bowiem, aby pojawiła się wilgoć. – Na szczęście mury są bardzo grube i gdy odpowiednio wcześnie zaczniemy ogrzewać, udaje się utrzymać temperaturę. Dzięki temu później możemy skręcić kaloryfery – opowiada proboszcz.

O. Krupa zapowiada, że najlepszym rozwiązaniem będzie najem długoterminowy, który da poczucie bezpieczeństwa obu stronom. Najemca musi się jednak liczyć z koniecznością przeprowadzenia poważnych remontów, które są konieczne na parterze i pierwszym piętrze. Wyższe kondygnacje są w lepszym stanie. Kompleks jest zabytkiem, dlatego wszystkie prace muszą być prowadzone pod nadzorem konserwatorskim. Zapewne można natomiast liczyć na dotację z Podkarpackiego Wojewódzkiego Urzędu Konserwatorskiego.