Reklama

Kolejny nagrobek oddany pod opiekę. Tym razem harcerzom

14/10/2020 09:12

Niestrudzona szefowa Towarzystwa Przyjaciół Przemyśla i Regionu Bogusława Pieczyńska odnowiony nagrobek przekazała pod opiekę harcerzom.<br/>fot.ze zbiorów własnych — Niestrudzona szefowa Towarzystwa Przyjaciół Przemyśla i Regionu Bogusława Pieczyńska odnowiony nagrobek przekazała pod opiekę harcerzom.
fot.ze zbiorów własnych

Na ręce komendanta Hufca ZHP Ziemi Przemyskiej podharcmistrza Remigiusza Łuca niestrudzona szefowa Towarzystwa Przyjaciół Przemyśla i Regionu Bogusława Pieczyńska przekazała akt oddania pod opiekę przemyskim harcerzom odrestaurowanego nagrobka dowódcy 9 Pułku Ułanów Małopolskich – ppłka kawalerii Zygmunta Bartmańskiego.

Prace restrauracyjne trwały kilka miesięcy. Odbyło się kilka konsyliów z udziałem przede wszystkim Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Przemyślu Beaty Kot, bo obiekt jest zabytkowy i bardzo cenny. Dzięki zaangażowaniu i determinacji członków Towarzystwa Przyjaciół Przemyśla i Regionu udało się[paywall]. Nagrobek dowódcy 9 Pułku Ułanów Małopolskich ppłka kawalerii Zygmunta Bartmańskiego, znajdujący się na cmentarzu głównym przy ul. Słowackiego, prezentuje się bardzo okazale.

4 października br. odbyła się uroczystość poświęcenia odnowionego nagrobka przez duszpasterza przemyskich harcerzy ks. prałata Stanisława Czenczka i przekazania go pod opiekę harcerzom Hufca ZHP Ziemi Przemyskiej. Nim do tego doszło, w kościele garnizonowym odbyła się msza św. koncelebrowana, w asyście wojskowej, w intencji ppłka Z. Bartmańskiego. Eucharystii przewodniczył ks. prałat S. Czenczek.

Reklama

Aby niedziela była jeszcze bardziej uroczysta, po akcie przekazania pod opiekę harcerzom nagrobka ppłka Z. Bartmańskiego członkowie TPPiR, zaproszeni goście symbolicznie uhonorowali nagrobek przemyskiego strzelca Sylwestra Olejnika repliką Gwiazdy Przemyśla.

Podpułkownik Zygmunt Bartmański urodził się 16 kwietnia 1876 r. w Przemyślu, zmarł 18 lub 19 maja pod Drohobyczem. Jesienią 1897 rozpoczął zawodową służbę w cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej. Pełnił ją w Pułku Ułanów Obrony Krajowej nr 3 w Samborze, a od 1910 r. w Rzeszowie. W 1912 r. został przeniesiony do Pułku Ułanów OK nr 6 w Wels. W jego szeregach walczył podczas I wojny światowej, m.in. na froncie włoskim. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, trwającej od listopada 1918 r. W stopniu majora został dowódcą 9 Pułku Ułanów Małopolskich. Poległ 18 lub 19 maja 1919 pod Drohobyczem, trafiony kulą w czasie, gdy żołnierze jego pułku zdobywali miasto. 30 października 1919 r. w uznaniu nadzwyczajnych zasług dla dobra Ojczyzny, położonych i okupionych bohaterską śmiercią na froncie, został pośmiertnie mianowany podpułkownikiem.
mars