Reklama

Koncert inauguracyjny Przemyskiej Jesieni Muzycznej

23/10/2015 14:54

XXXII Festiwal Przemyskiej Jesieni Muzycznej zainaugurowała na scenie Zamku Kazimierzowskiego Przemyska Orkiestra Kameralna, prowadzona od pulpitu przez Piotra Tarcholika.<br/>fot.Adam Erd — XXXII Festiwal Przemyskiej Jesieni Muzycznej zainaugurowała na scenie Zamku Kazimierzowskiego Przemyska Orkiestra Kameralna, prowadzona od pulpitu przez Piotra Tarcholika.
fot.Adam Erd

W ramach inauguracji XXXII Festiwalu Przemyskiej Jesieni Muzycznej na scenie Zamku Kazimierzowskiego wystąpiła Przemyska Orkiestra Kameralna prowadzona od pulpitu przez Piotra Tarcholika. W programie koncertu zabrzmiały trzy symfonie z wczesnego okresu twórczości Josepha Haydna, najstarszego z trójki tzw. klasyków wiedeńskich.

Symfonie o numerach 6, 7 i 8 (o niby programowych tytułach Poranek, Południe i Wieczór) reprezentują z jednej strony dojrzały styl klasyczny o ustalonej czteroczęściowej budowie, z menuetem w części trzeciej, z drugiej zaś strony są mocno osadzone w tradycji barokowej z elementami techniki koncertującej i basso continuo. Jeśli ktoś[paywall] chciałby się doszukać onomatopeicznych fraz wprost nawiązujących do odgłosów z życia codziennego, raczej nie nasyci zmysłów tak jak podczas słuchania chociażby Czterech pór roku Vivaldiego, gdzie odniesienia do zjawisk codziennych są czytelne nawet dla niewprawnego ucha. U Haydna doszukiwać się można raczej ogólnego klimatu bardziej pogodnego niż pochmurnego i burzliwego dnia. Wszystkie omawiane symfonie powstały w roku 1761, kiedy kompozytor rozpoczął służbę wicekapelmistrza na dworze książąt Esterházych, u których pracował później przez prawie 30 lat, awansując w 1766 r., po śmierci swojego dotychczasowego szefa Gregora Josepha Wernera na stanowisko pierwszego kapelmistrza.

Muzyka Haydna jest elegancka i wymagająca od wykonawców pewnej specyficznej muzykalności. Często sprawia wrażenie nieco nudnej i przewidywalnej, chociaż w dobrym wykonaniu mieni się szeregiem odcieni o nieograniczonej niemal palecie. Koncert zakończyła długa owacja, co niewątpliwie jest dowodem jednoznacznie pozytywnego odbioru dość ryzykownego pomimo pozornej prostoty programu.