Marcin Piotrowski nagrodzony za ogrom empatii

22 czerwca br., w pierwszą rocznicę śmierci prof. Zbigniewa A. Pełczyńskiego, założyciela Szkoły Liderów, zostały przyznane po raz pierwszy „nagrody liderskie” jego imienia. Wśród laureatów znalazł się wodzirej Stowarzyszenia i Fundacji „Folkowisko”, szef Chutora Gorajec Marcin Piotrowski.

Od zawsze wychodzi z założenia, że: „Na co dzień udowadniamy, że w małych miejscowościach można robić wielkie rzeczy. Pasją, niespożytą energią i charyzmą”.  To wszystko M. Piotrowski ma. Z wykształcenia socjolog, z zamiłowania historyk regionalista. Organizator i dyrektor festiwali, koordynator kampanii społecznych i współpracy międzynarodowej między organizacjami z Polski, Irlandii i Ukrainy. Od 24 lutego br. jest jedną z osób, które do tej pory niosą pomoc ofiarom zbrodniczej agresji Rosji na Ukrainę. Można wymieniać jeszcze wiele zalet i zasług. O wielu pisaliśmy, o wielu zapewne pisać będziemy[paywall].

Śmiało można strawestować słowa jednego z utworów duetu Mrozu&Tomson: „Jeśli nie jemu, to komu?” 22 czerwca br. został jednym z laureatów nagrody liderskiej im. prof. Zbigniewa A. Pełczyńskiego. Jury przyznało trzy równorzędne wyróżnienia. Obok M. Piotrowskiego, otrzymali je Jan Shostak i Katarzyna Sztop-Rutkowska z Grupy „Granica”.

– Cóż mogę powiedzieć? To bardzo miłe, ale nie dla nagród robimy to, co robimy. Nagrodę liderską bowiem otrzymałem za działania pomocowe na granicy. Dziękuję przede wszystkim całej ekipie Stowarzyszenia Folkowisko i Fundacji Folkowisko. Bez nich nic bym nie zrobił – zapewnił.

Czym jest nagroda liderska?

Główną ideą nagrody jest kultywowanie wartości i myśli przewodniej prof. Zbigniewa A. Pełczyńskiego, promowanie liderskich postaw i inicjatyw, zasługujących na wyróżnienie w obszarze przywództwa. Myślą przewodnią nagrody jest motto prof. Pełczyńskiego – „Nie czekaj biernie, aż coś się stanie, traktuj swe życie jako wyzwanie!”. 

Nagroda liderska jest pierwszym przedsięwzięciem podjętym w ramach Funduszu im. Zbigniewa A. Pełczyńskiego (ZAP-a), powołanego przez Fundację Szkoła Liderów oraz absolwentki i absolwentów jej programów, grono współpracowników, uczniów i przyjaciół profesora. Ma być żywym pomnikiem tworzonym przez osoby i dla osób, którym bliskie są jego wartości i dzieło życia.