Modrzewiowy zabytkowy kościół w Bachórcu odzyskuje blask

Zabytkowy, drewniany, wykonany z modrzewia kościół w Bachórcu został wzniesiony w latach 1760 – 1762. Wchodzi w skład zabytków Szlaku Architektury Drewnianej. Od strony wschodniej znajduje się murowana parawanowa dzwonnica z 1905 r. Niedawno zakończył się kolejny etap prac remontowo-konserwatorskich.

Zarówno parafia, jak i kościół w Bachórcu powstały przed 1471 r. Najstarsza znana wzmianka mówi o odrestaurowaniu drewnianej świątyni w 1631 r. Pierwsza – nieistniejąca obecnie świątynia wybudowana została w XV w. z fundacji rodziny Kmitów. Zachowany do dzisiaj obiekt pw. św. Katarzyny jest przykładem drewnianej architektury baroku. Wzniesiony został z fundacji Antoniego z Siecina Krasickiego, właściciela dóbr bachórzeckich, staraniem plebana Jana Rymarskiego. Konsekrowany był w 1762 r.[paywall]

Gruntownie wyremontowano go w XIX w. (1856 r.), zyskał m.in. wówczas neobarokowy wystrój malarski wnętrza, a później po uszkodzeniach w wyniku I i II wojny światowej. W czasie II wojny światowej został zniszczony dach świątyni. Wymiana pokrycia dachowego z gontu na blachę nastąpiła w 1956 r. Kościół służył parafii dwa wieki. Po konsekracji nowego murowanego kościoła w 1961 r. drewniana świątynia straciła na znaczeniu i przez następnych kilkadziesiąt lat stała opuszczona. W 1992 r. wpisano ją do rejestru zabytków.

Prace remontowo-konserwatorskie

W latach 2000 – 2001 przeprowadzono remont obiektu, który przywrócił budowli pierwotny wygląd, m.in. ponownie przykryto go gontem. W latach 2008 – 2010 wykonano konserwację malowideł ściennych. Kościół przeszedł remont kapitalny. Świątynia wymagała wymiany fundamentów kamienno-betonowych i podwalin. Konieczne było ostrożne wyprostowanie pochylonej konstrukcji ścian (ściany polichromowane) prezbiterium poprzez podniesienie i wypoziomowanie obiektu. Wzmocnione i wymienione zostały belki stropowe, uzupełniono wyniszczone elementy ścienne. Wyremontowany został dach kościoła. Ściany świątyni także pokryte zostały gontem, nową stolarkę okienną wykonano na wzór starej. Konserwacji poddane zostały: drzwi, okucia, krzyże oraz pozostałe detale metalowe. W obiekcie wykonano nową podłogę i wyremontowano odkryte krypty. Całość budynku została odgrzybiona oraz zaimpregnowana.