Nauczycielka prawdy, odwagi i miłości w panteonie honorowych obywateli miasta

Nadanie służebnicy Bożej Annie Jenke tytułu Honorowego Obywatela Miasta Jarosławia zapowiadaliśmy jeszcze w marcu. Dziś możemy powiedzieć to oficjalnie: jarosławska pedagożka uhonorowana została pośmiertnie tym tytułem. Stosowną uchwałę przyjęła rada miasta.

Wniosek o uhonorowanie służebnicy Bożej Anny Jenke tytułem Honorowego Obywatela Miasta Jarosławia złożyło tutejsze Publiczne Liceum Katolickie, działające przy parafii pw. Bożego Ciała. Nie powinno też dziwić, że propozycja szkoły została przyjęta bardzo ciepło. Wszak Anna Jenke, z Jarosławiem związana od 7 roku życia, zapisała się złotymi zgłoskami w annałach historii miasta[paywall].

Urodzona w 1921 r. w okresie okupacji zaangażowana była w działalność konspiracyjną, m.in. prowadziła tajne nauczanie, organizowała zapasy żywności dla biednych i osamotnionych, wysyłała paczki jeńcom. Po wojnie, skończywszy filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, wychowała wiele pokoleń młodych jarosławian. Pracowała w Liceum dla Wychowawczyń Przedszkoli, bibliotece miejskiej oraz jako nauczyciel i dyrektor w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych. Zmarła 15 lutego 1976.

Bez wątpliwości

– Przez ten czas dała się poznać jako wzór pedagoga, rozkochany w literaturze polskiej nauczyciel prawdy, odwagi i miłości, przyjaciel i wychowawca młodzieży, promotor wartości chrześcijańskich i działacz społeczny – odczytywał 26 kwietnia, podczas sesji, uzasadnienie decyzji radnych przewodniczący rady miasta Szczepan Łąka.

– W naszym mieście znajduje się wiele miejsc związanych z zżyciem Anny Jenke. W kamienicy Kraszewskiego 37, w której mieszkała służebnica Boża, znajduje się obecnie muzeum poświęcone jej osobie i działalności, przy palcu ks. Skargi mieści się świetlica  dla młodzieży, której patronuje, w Jarosławiu funkcjonuje też Towarzystwo Przyjaciół Anny Jenke, które powstało w 1989 roku – wyliczał przewodniczący.

– Nadanie Annie Jenke tytułu Honorowego Obywatela Miasta Jarosławia będzie dla wszystkich mieszańców formą oddania hołdu i czci tej niezwykłej nauczycielce, a także wymownym aktem pamięci, szacunku i wielkiego uznania wobec jej osoby, życia i dokonań – puentował. Radni nie mieli zaostrzeń do uchwały. Przyjęto ją jednogłośnie.