Sławomir zapełnił Dolinę Jozafata

Na kilka godzin dolinę nad Wiarem, uznawaną w tradycji kalwaryjskiej – ze względu na swoje położenie i odniesienie do Ziemi Świętej – za Dolinę Cedronu, zwaną też Doliną Jozafata, w niepodzielne władanie wziął wykonawca muzyki pop Sławomir.

W niedzielę, pierwszego sierpnia, od wczesnych godzin południowych malownicze okolice Huwnik zapełniały się fanami muzyki dance. W tym dniu władze gminy Fredropol zorganizowały Festiwal Muzyki Disco – Dance.

Chociaż prognozy pogody nie napawały optymizmem, ze wszystkich kierunków z każdą godziną napływała rzeka samochodów. Od Przemyśla, Birczy, Nowosiółek, Makowej. Jak poinformował wójt Fredropola Mariusz Śnieżek, festiwal to pierwsze od czasu pandemicznego zamknięcia wydarzenie kulturalne w dolinie Wiaru.

A miejsce to od lat słynęło, na przykład: z cyklicznej imprezy międzynarodowej pod nazwą Festiwal Smaków Wyszehradzkich. Pandemia przerwała możliwość zorganizowania kolejnej edycji transgranicznego wydarzenia, stąd pomysł na Festiwal Muzyki Disco – Dance „Disco nad Wiarem”.

Koncert Sławomira rozpoczął się tuż przed g. 21. Dolina Wiaru wybrzmiała wszystkim największymi hitami muzyka, a gdy na finał zaśpiewał „Miłość w Zakopanem”, widownia eksplodowała tańcem, śpiewem, radością.

Co takiego jest w Sławomirze i jego muzyce?

Nieskomplikowane rytmy, prosty przekaz. Słowa o potrzebie miłości, przyjaźni, spotkania. Potrzebie dobrej zabawy, niekoniecznie wyszukanej, ale dającej chwilę wytchnienia od codziennego kieratu. Sławomir opowiada, a właściwie wyśpiewuje bajkowe historie, do których tęsknimy. W których wszyscy jesteśmy piękni, młodzi, zdrowi, bogaci aż do polewania się szampanem i objadania się truskawkami z bitą śmietaną.

Przede wszystkim w bajkach Sławomira nikt nigdy nie jest sam. A jak nawet jest, to tylko małą chwilkę, tak aby zbudować dramaturgię. Zawsze jednak przychodzi wielka, utęskniona, wyśniona, wymarzona, wyczekana, spełniona miłość.  

Czy nie za tym tęsknimy wszyscy? Zarówno zwolennicy muzyki wysokiej, bywalcy filharmonii, pubów jazzowych, rockendrolowcy, metalowcy, punkowcy, fani rapu, folkowcy, twórcy muzyki fusion, rocka progresywnego oraz bluesa.

Ludziom bawiącym się razem ze Sławomirem w niedzielny wieczór nie przeszkadzał ani deszcz, ani wcześniejsza burza, ani błoto pod stopami, ani też świadomość, że trzeba będzie jeszcze swoje odstać w korkach po koncercie. Chwytali chwilę.

Następnego dnia, w poniedziałek, dolina nad Wiarem wypełniła się ponownie metafizyczną ciszą.