Szkoda, tak mało ludzi to słyszało

W środowy poranek, 15 sierpnia, gdy wybrzmiały już wielkie jubileuszowe wydarzenia odpustowe, na kalwaryjskim placu do niewielkiej grupy pątników, szykujących się w drogę powrotną do domów, ksiądz koncelebrans skierował słowa kazania. Treść kazania musiała niestrudzonych piechurów zdumieć, a co najmniej zaskoczyć.

Oprócz komentarza do czytań przypisanych na dzień święta maryjnego, co oczywiste, kaznodzieja odwołał się do zwycięskiej bitwy nad bolszewikami. Przy takiej dacie również okoliczność w pełni zrozumiała. Zaskoczyły natomiast słowa skierowanie bezpośrednio do pątników. Ksiądz zaapelował do nich wprost, aby zanieśli do swoich domów pokój, pojednanie. Aby zaprzestali wyniszczającej nasz kraj kłótni.

Zaapelował do wszystkich, bez względu na to, czy popierają PiS, PO czy inne partie. I ten jasny nakaz skierowany do wszystkich, nie tylko do „niegrzecznej” części rodziny –  zaskoczył. „Niegrzeczni” przywykli raczej do innych słów. Przez chwilę poczuli się jak u siebie w domu.



– Za chwilę przekażecie sobie znak pokoju. Powtarzacie ten gest podczas każdej mszy świętej. Niech to nie będzie pusty, nic nieznaczący gest, ale chęć prawdziwego, autentycznego pojednania – monitował mówca. Cytuję z pamięci, ale sens oddaję chyba poprawnie. – Mieszkamy w jednym domu, ale łączy nas tylko miejsce, zamek do głównych drzwi. Każdy z nas w swoim pokoju, przy swoim telewizorze, komputerze, telefonie komórkowym – kontynuował. Kaznodzieja apelował płomiennie i naprawdę przekonywująco. Gdy go słuchałem, żałowałem, że mówi do stosunkowo nielicznej grupy pielgrzymów. A tak na marginesie. Coraz mniejsze grupy pątników maszerują na Kalwarię Pacławską i z powrotem. Natomiast w czasie odpustu rekordy frekwencji biją pątnicy zmotoryzowani. Taki znak czasu.