W 6 dni odbudowali dom pani Anieli [ZDJĘCIA]

Przez 6 dni działy się rzeczy niesamowite. Sypiąca się, zimna chata 80-letniej pani Anieli zamieniła się w skromny, ale piękny i ciepły domek. Wszystko dzięki grupie ludzi gorących serc, którzy lubią pomagać.

– Zrobiliśmy to z czystego serca i ze szczerości serca. Lubimy pomagać i angażować się społecznie. Chyba palec Boży nas przywiódł do tej miejscowości. Historia babci bardzo nas poruszyła – mówi Kinga Artymiak-Kopeć, która z mężem zainicjowała akcję pomocy pani Anieli, którą wszyscy tu nazywają babcią.

Kobieta poprosiła jedynie o artykuły spożywcze, szafę, ciepłą chustkę, metalowe wiaderko i naftę. Ta ostatnia jest potrzebna do lampy, bowiem w malutkim domku nie ma prądu. Staruszka spędza więc wieczory przy[paywall]  wspomnianej lampie lub świeczce. – Takie potrzeby, jakie miała babcia, nie śniłyby się nikomu, nawet najbiedniejszym – mówi Kinga.

W chatce Baby-Jagi

Małżonkowie udali się osobiście do Potoku Jaworowskiego – małej wsi w gminie Wielkie Oczy – i odnaleźli chatkę babci. – W życiu nie widziałam nikogo, kto by tak mieszkał. Warunki były bardzo złe – wspomina Kinga.

Krzysztof tak opisał tę wizytę: „Kiedy byłem mały, rodzice opowiadali mi bajkę o Babie-Jadze, mieszkającej w chatce na kurzej łapce. Dzisiaj byłem w tej chatce. Nie spotkałem tam jednak, żadnej Baby-Jagi, a przemiłą starszą Panią zdaną na łaskę losu i postawioną do walki o przetrwanie. Pani „babcia”, mimo że dobrze nie widzi, ciągle ma wesołe oczy i uśmiechniętą buzię – nie narzeka. Żyje bez prądu i bez wody w chatce o powierzchni zabudowy 24 m2.

Mam pragnienie aby zmienić chociaż odrobinę jej życie”.

Darczyńcy sami się zgłaszali

„Pani Aniela (80 l.) to bardzo pogodna i sympatyczna starsza pani. Pani Aniela mieszka w małej chatce pod lasem w jednym pomieszczeniu, bez prądu i bieżącej wody, z dala od ludzi. Ogólne warunki mieszkaniowe są bardzo złe. Pani Aniela zmaga się też z wieloma problemami zdrowotnymi, co uniemożliwia jej normalne, samodzielne funkcjonowanie. Kobieta utrzymuje się jedynie z zasiłku z GOPS-u w wysokości 604 zł. Po odliczeniu kosztów opału i leków na życie pozostaje jej 354 zł. Pani Aniela pomimo trudności zachowuje dużą pogodę ducha. Bardzo lubi kontakt z innymi ludźmi. Kocha swojego małego pieska, który jest jej wiernym przyjacielem. Pani Anieli najbardziej brakuje żywności, opału na zimę i szafy na ubrania, ponieważ stara się rozpada” – mogliśmy przeczytać o potrzebach starszej pani na stronie Szlachetnej Paczki.

Początkowo małżeństwo planowało ze swoim biurem Geobud przygotować paczkę z opisu. Widząc jednak warunki, w jakich żyje pani Aniela, poruszyli serca ludzi i bardzo szybko doczekali się odpowiedzi. Najpierw zgłosił się darczyńca chętny do podarowania blachy na dach, za chwilę ktoś inny ze styropianem.

– Ja tych ludzi nie zbierałam. Oni przyszli sami, działają z nami, bo poruszyła ich historia babci. Wszyscy pracują do późnych godzin wieczornych i wkładają w to całe swoje serce – opowiada Kinga.

Wspólne dzieło

Dom został niemal całkowicie rozebrany, ostała się tylko jego główna konstrukcja. Wykonali nowe wylewki, ocieplili poddasze oraz ściany, które zostały obite deską elewacyjną. Założyli zupełnie nowy dach oraz rynny. Wnętrze zaadoptowali zupełnie od nowa, pojawiły się nowe meble.

Po przebudowie, oprócz jednego pomieszczenia mieszkalnego, połączonego z kuchnią, udało się wygospodarować miejsce na magazynek i łazienkę. – Wykonamy ją, gdy będzie doprowadzona kanalizacja, wodociąg i prąd – zapowiada pani Kinga.

– To wszystko było możliwe dzięki ludziom dobrego serca. Bez nich nic byśmy nie zrobili – zaznacza Kinga. To samo podkreśla Krzysztof. Gdy liderka Szlachetnej Paczki Danuta Kacprzak dziękowała im za inicjatywę skromnym upominkiem i dyplomem, powtarzał: – To nie dla nas.

Do pomocy włączył się Paweł Górski z żoną Beatą oraz pracownikami swojej firmy Góral w Opace. W Szlachetną Paczkę angażuje się od dawna. – Pan Paweł miał pomagać rozwozić paczki jako kierowca, ale jak pojechał do jednej z rodzin i zobaczył samą posesję, tak się przejął, że został darczyńcą i wolontariuszem. Każdej rodzinie, do której jechał z paczką, chciał pomagać – opowiada D. Kacprzak.

To jeszcze nie koniec

Pani Aniela jest bardzo zadowolona. – Jest bardzo ładnie i fajnie – mówi. Nie jest gadatliwa, ale humor jej dopisuje.

– My też kiedyś będziemy starzy i nie chciałabym, żeby mnie ktoś kiedyś zostawił. Babcia nie ma nikogo – nie kryje wzruszenia Kinga. Starszą panią opiekuje się Marian – „przyszywany syn”, który pali w piecu, sprząta, jeśli trzeba potrafi ugotować. Mężczyzna nie kryje wzruszenia i z trudem powstrzymuje łzy.