Wyjątkowość szkoły na przestrzeni lat stworzyli ludzie [ZDJĘCIA]

Rozmowa z Dariuszem Baszakiem, dyrektorem Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. Artura Malawskiego w Przemyślu z okazji 70-lecia powstania szkoły.

Co uważa Pan za swój największy sukces jako dyrektor Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. Artura Malawskiego w Przemyślu?

– Nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Myślę, że w tym momencie przeprowadzony remont szkoły.

Rzeczywiście budynki, ich wnętrza wyglądają imponująco.

– Tak, w niespełna dwa lata udało się stworzyć naszym uczniom i nauczycielom warunki do nauki i pracy na miarę XXI wieku. W budynkach przy ulicy Słowackiego szkoła funkcjonuje od 1990 r. W tym okresie oczywiście przeprowadzano remonty, ale bieżące. Obecnie udało się wyremontować kompleksowo wszystko: od fundamentów po dach, łącznie z wnętrzami, instalacjami. Zainstalowaliśmy także fotowoltaikę. Jak wspomniałem, zaczęliśmy remont w lutym 2021, a skończyliśmy w grudniu 2022.

Jakie jeszcze wyzwania stoją przed Panem i szkołą?

– Naszym marzeniem, artykułowanym jeszcze przez mojego poprzednika Antoniego Gurana, jest sala koncertowa. Co prawda dysponujemy Salą Lustrzaną, która spełnia funkcję szkolnej sali koncertowej, ale ona może pomieścić zaledwie sto osób, a z kolei mała scena ogranicza możliwość występu większego zespołu. Mamy już pomysł budowy na otrzymanej od miasta działce. Marzymy więc o sali koncertowej na ponad trzysta miejsc, z dużą sceną umożliwiającą występ pełnej orkiestry symfonicznej z chórem. To kolejny cel, wyzwanie, jakie stawiamy sobie na najbliższe lata.

Gdyby miał Pan w kilku zdaniach uchwycić wyjątkowość tej szkoły, na co by Pan szczególnie zwrócił uwagę?

– Wyjątkowość na przestrzeni lat stworzyli ludzie, którzy tu pracowali i pracują nadal, tworząc przyjazną atmosferę. Nasza kadra pedagogiczna zawsze starała się zarazić uczniów pasją muzyczną. W większości przypadków się to udawało. Oczywiście nie wszyscy decydują się na karierę artystyczną czy muzyczną. Kończąc szkołę, wybierają też inne kierunki. Wyniki maturalne pozwalają naszym uczniom wybierać prestiżowe kierunki, takie chociażby, jak: prawo, medycyna, ekonomia czy nawet lotnictwo. Natomiast ci, którzy decydują się związać swoje życie z muzyką radzą sobie znakomicie. Ich kariery układają się fantastycznie. Wśród absolwentów doczekaliśmy się dwóch rektorów polskich uczelni muzycznych i licznej kadry naukowej. Profesor Klaudiusz Baran był przez dwie kadencje rektorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, a od bieżącego roku akademickiego profesor Mariusz Sielski objął funkcję rektora Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.          

Jest Pan nauczycielem w klasie akordeonu. Jak Pan łączy obowiązki dyrektora szkoły, nauczyciela instrumentu i osobiste ambicje artystyczne?

– Idąc na zajęcia z moimi uczniami idę odpoczywać. Dla mnie zajęcia są odskocznią od obowiązków związanych z zarządzaniem szkołą. A ponieważ mam przyjemność pracować ze znakomitymi uczniami, z którymi od kilku lat odnosimy liczne i prestiżowe sukcesy, nauczanie daje mi ogromną satysfakcję i radość. Zatem łączenie różnych obowiązków nie jest dla mnie żadną trudnością.

Rozmawiał Artur Wilgucki      

Historia szkoły

Powojenne szkolnictwo muzyczne w Przemyślu zainicjowała, zorganizowana w 1944 roku przy ulicy Kościuszki 7, prywatna Szkoła Muzyczna braci Gołębiowskich . Prywatna szkoła muzyczna braci Gołębiowskich istniała do końca roku 1953.

Początek historii szkoły wyznacza data 1 stycznia 1954 roku,  kiedy to władze upaństwowiły placówkę Gołębiowskich, przekształcając ją w Państwową Szkołę Muzyczną w Przemyślu, której pierwszym dyrektorem został Wacław Łuczak z siedzibą  przy ulicy Kościuszki 7. W 1956 roku dyrektorem naszej Szkoły został Wilhelm Hetper, znany i ceniony w  mieście organizator życia muzycznego.

W roku 1963 w Przemyślu utworzono filię Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Rzeszowie. Szkoła nadzorowana była przez dyrekcję rzeszowską, a funkcję dyrektora pełniła Krystyna Matheis – Domaszowska.

Rok szkolny 1963/1964 rozpoczęto w nowej siedzibie, mieszczącej się w przejętych od zgromadzenia księży  Salezjanów  budynkach Szkoły Organistowskiej  przy ulicy Pstrowskiego (obecnie Glazera).

Filia rzeszowska, dzięki staraniom kierownictwa szkoły, została usamodzielniona w roku 1968, przyjmując nazwę: Państwowa Szkoła Muzyczna II stopnia w Przemyślu. Pierwszym dyrektorem samodzielnej szkoły muzycznej II stopnia, a następnie obu szkół I i II stopnia został ponownie Wacław Łuczak.

Rok 1978 był przełomowym w historii Szkoły – dzięki staraniom ówczesnego dyrektora Kazimierza Czeredreckiego rozpoczęła działalność Państwowa Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I i II stopnia.

W roku 1985  dyrektorem Zespołu Szkół Muzycznych w Przemyślu został Antoni Guran, absolwent, a później nauczyciel PSM II stopnia.  W końcu lat 80,  na skutek przemian ustrojowych w Polsce, księża Salezjanie rozpoczęli starania o odzyskanie  swojego przejętego przez państwo mienia.

W lipcu 1990 roku władze miasta przekazały Szkole trzy budynki po byłej jednostce wojskowej przy ulicy Słowackiego 91.

W roku 2017 dyrektorem przemyskiej Szkoły został jej absolwent, Dariusz Baszak.

(fragment historii ze strony ZPSM)