Zamknięcie Rynku to błąd

Nie od dziś kondycja jarosławskiego Rynku rozpala umysły większości mieszkańców. Dlatego kiedy Bogdan Wołoszyn, prezentując zarys programu mającego zapewnić mu fotel burmistrza, poprawę Rynku zaproponował, zaskoczony nie byłem. Zastanowiłem się jednak, na czym ta poprawa miałaby polegać, a przede wszystkim, jaki skutek odnieść.

Jedną z najbardziej oczywistych zmian, pozornie tanich, a przy tym o populistycznym posmaku, jest zamknięcie Rynku dla ruchu kołowego. Narażając się na niezadowolenie wielu zwolenników tego pomysłu, zaryzykuję wyrażenie przekonania, że byłaby to nic niewnosząca zmiana. Jedynym jej skutkiem byłoby wyludnienie Rynku, przy jednoczesnym pogłębieniu, toczącego miasto niczym czerw, problemu z parkowaniem. Od wyrzucenia z placu aut nie spadną kolorowe szyldy, wciśnięte wszędzie tam, gdzie się da, nie odnowią sięfasady kamienic, nie otworzą się knajpki i kawiarenki, do których z daleka ciągnąć będą turyści albo złaknieni takiej rozrywki mieszkańcy miasta. Nie. Tak się nie stanie. Do przekształcenia Jarosławia w miejscowość atrakcyjną turystycznie trzeba przemyślanej strategii, pomysłu na atrakcje, bo – z całym szacunkiem – dwie podziemne trasy czy trzy świątynie mogą ściągnąć pojedyncze grupy, nie tłumy. Potrzeba wreszcie wielomilionowych inwestycji oraz mnóstwa determinacji. I ta ostatnia zdaje się być tu kluczowa. Bo czy Jarosław gotów jest zrezygnować z marzeń, czy może mrzonek o lokalizacji wielkiego przemysłu? Czy jest gotów zaciskać pasa i przyglądać się cierpliwie, jak człowiek z wizją (o ile, rzecz jasna, by się taki trafił) wydaje gigantyczne sumy na coś, co przyniesie rezultat za 5, 10 lat albo wcale? Wreszcie, czy Jarosław jest rzeczywiście gotów na te rzesze turystów: głośnych, śmiecących, być może nawet sikających po kątach? Ja tego nie wiem, a jaka jest twoja, Czytelniku, odpowiedź na te pytania?