Żołnierz i kapłan patronem szkoły

Ksiądz Franciszek Winnicki został patronem Technikum nr 6 i Branżowej Szkoły I stopnia nr 6 w Przemyślu.

Uroczystość nadania imienia odbyła się w ub. tygodniu. Po nabożeństwie, uczestnicy uroczystości spotkali się w budynku szkoły, gdzie nastąpiło otwarcie izby pamięci ks. Franciszka Winnickiego, która stworzona została na wzór pokoju księdza dyrektora. Odtworzono w niej wiernie styl lat, w których pracował ksiądz Winnicki, jednak – jak zaznaczył dyrektor szkoły Robert Rybak – wygląda ona bardziej dostatnio niż ta, w której naprawdę pracował patron placówki. W izbie znajdują się eksponaty, które pochodzą nie tylko z gabinetu księdza dyrektora, ale również z parafii, w której pracował.  

Franciszek Winnicki urodził się 15 listopada 1892 roku w skromnej rodzinie chłopskiej, we wsi Iskrzynia, w parafii Krościenko Wyżne koło Krosna. W wieku 6 lat rozpoczął[paywall] naukę w szkole powszechnej w Iskrzynii, a następnie w Ogólnokształcącym Gimnazjum w Jaśle, gdzie zdał maturę. Kiedy rozpoczęła się I wojna światowa, jako młodzieniec mieszkający pod zaborem został powołany do armii austriackiej. Tam przeszedł przeszkolenie wojskowe, dobrze opanował język niemiecki i awansował do stopnia porucznika. W latach 1916 -1918 brał udział w walkach o niepodległość na frontach I wojny światowej. Został ciężko ranny. Po zakończeniu wojny wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu. 11 czerwca 1922 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Pracę duszpasterska rozpoczął jako katecheta i wikary w Niżankowicach, gdzie przebywał od 11 sierpnia 1922 roku do 1 marca 1930 roku. W tym czasie przyczynił się do wybudowania kaplicy w stylu zakopiańskim w Hermanowicach, (za co społeczeństwo ufundowało mu pamiątkową tablicę). W 1930 roku otrzymał odznaczenie honorowe „ Expositorio Canonicali”. Po przeniesieniu do Przemyśla kontynuował pracę katechetyczną w Męskiej i Żeńskiej Szkole Powszechnej przy ulicy Konarskiego, w Państwowym Żeńskim Seminarium Nauczycielskim i w III Państwowym Żeńskim Gimnazjum i Liceum. 1 lutego 1939 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W tym czasie podjął się opieki nad najuboższą młodzieżą rzemieślniczą i zatrudnioną w handlu. Bardzo aktywnie działa w tworzeniu Towarzystwa Polskiej Bursy dla Młodzieży Rękodzielniczej i Handlowej. Jest jego współorganizatorem, współpracuje z inicjatorem i sponsorem tego przedsięwzięcia Michałem Bystrzyckim - właścicielem tartaku parowego i fabryki stolarskiej. Włączając się organizacyjnie i finansowo do prac budowlanych ksiądz Winnicki doprowadza do uruchomienia w 1930 roku Bursy dla młodzieży Rękodzielniczej i Handlowej, nazwanej później dla podkreślenia zasług fundatora imieniem Michała Bystrzyckiego. Ksiądz Winnicki był dyrektorem tej bursy. Zmarł 6 października 1964 roku. Pochowany został w rodzinnej parafii w Krościenku Wyżnem.