20 lat stoku narciarskiego na Zniesieniu [ZDJĘCIA]

Historii o nim krążących, wielu opinii nim jeszcze powstał, często negatywnych, poddających w wątpliwość słuszność inwestycji, wielu kłód rzucanych pod nogi pomysłodawcom, było bez liku. Wszystko zaczęło się od ogłoszenia konkursu. Potem miała powstać koncepcja pokonkursowa, której celem było przedstawienie rozwiązań projektowych uwzględniających zalecenia pokonkursowe inwestora oraz uwagi Rady Urbanistycznej Miasta Przemyśla z 22 kwietnia 2004 r. To było kolejnym krokiem pozwalającym na stworzenie wielofunkcyjnego zespołu rekreacyjno-sportowego, którego program umożliwiałby całoroczne wykorzystanie kompleksu.

• „Przy stosunkowo niewielkich jak na ten rodzaj inwestycji nakładach, można będzie uzyskać obiekt w znacznym stopniu wzbogacający turystyczne walory miasta Przemyśla, przyciągający przyjezdnych, umożliwiający pełniejsze wykorzystanie istniejącej infrastruktury hotelowo-gastronomicznej i generujący powstawanie nowych miejsc pracy naturalne ukształtowanie terenu góry Zniesienie stanowi doskonałą bazę do przeprowadzenia kilku tras narciarskich, tras rowerowych i pieszych”; „przy odpowiednim zagospodarowaniu można będzie podkreślić istnienie pozostałości historycznego układu fortecznego, np. poprzez zapewnienie widoku z kolejki liniowej i obiektów zaplecza gastronomicznego usytuowanych w okolicy górnej stacji planowanego wyciągu”; „działka w dolnej części posiada styk z rzeką San, która będzie stanowić miejsce pozyskania wody do instalacji naśnieżania stoku”

– to tylko niektóre z pozytywów rozpoczęcia tej inwestycji.

Powstał tzw. program inwestycji. Zakładał stworzenie m.in.: trzech tras zajazdowych oraz „oślej łączki” przeznaczonej do nauki dla dzieci na powierzchni ok. 10 ha, snowparku z rynnami i skoczniami dla snowboardzistów, systemu naśnieżania stoku (hydroelektranty) wraz z ujęciem wody z otwartego zbiornika zlokalizowanego przy brzegu Sanu oraz przepompownią, dwóch odcinków kolejki linowej ze sterownią dolną zlokalizowaną poniżej ul. Sanockiej, stacją pośrednią na stoku, sterownią górną powyżej ul. Pasteura. Miały powstać także dwa wiadukty dla narciarzy, pawilon zaplecza z wypożyczalnią sprzętu sportowego i sklepem przy ul. Sanockiej, pawilon gastronomiczny z tarasem widokowym, garażem na sprzęt śnieżny przy ul. Pasteura, kiosk gastronomiczny z tarasem i toaletami przy stacji pośredniej, wyciąg orczykowy przy stoku dla dzieci. Była mowa również o placu zabaw dla dzieci, położonego przy budynku pawilonu gastronomicznego przy ul. Pasteura, letnim torze saneczkowym, ścianie treningowej do wspinaczki, zlokalizowanej na ścianie oporowej bocznej mostu nad ul. Sanocką, polanie widokowo-piknikowej, położonej w strefie górnej szlaku pieszego z wiatami widokowo-piknikowymi, dwóch parkingach oraz trasach pieszych i rowerowych. No i oczywiście cała infrastruktura techniczna...