35 lat Pogórza. Trudne początki futbolu w Dubiecku

W wielu organizacjach sportowych w Polsce trwały spory od jakiego wydarzenia datować powstanie danego klubu. W Dubiecku był dylemat, czy tą datą jest powstanie drużyny piłkarskiej LZS, która w 1977 r. przystąpiła do rozgrywek w klasie C, czy rocznicową datą jest powołanie LKS-u, z późniejszą nazwą „Pogórze”. Uszanowano dorobek tych, co zaczynali w 1977 r. i od tego wydarzenia postanowiono obchodzić kolejne rocznice.

Autor: Józef ZAGULAK

Po II wojnie światowej, w latach 50. ubiegłego wieku, nastąpiło ożywienie ruchu sportowego w środowisku wiejskim i małomiasteczkowym. Jak grzyby po deszczu zaczęły powstawać zalążki klubów sportowych zrzeszonych głównie  w strukturach Ludowych Zespołów Sportowych. Ten spontaniczny ruch zaczął się od drużyn grających w piłkę nożną. Było to możliwe w tych miejscowościach, gdzie można było wyznaczyć boisko do gry. Pogórze  Przemysko-Dynowskie takich terenów nie miało zbyt wiele. Nie miało też Dubiecko i okolice, stąd na mapie Podkarpacia dla piłki nożnej tereny te były przysłowiową białą plamą.

A sportowa tradycja była. W okresie przedwojennym w Dubiecku prężnie działało  „gniazdo” (koło sportowe) Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Po wojnie zainteresowanie sportem, a konkretnie strzelectwem, rozbudził nauczyciel wf miejscowego liceum Adolf Chyła, który wybudował strzelnicę małokalibrową, gdzie odbywały się zawody rangi wojewódzkiej. W 1982 r. Lucyna Sochacka  i Alicja Gołąb, zawodniczki dubieckiego szkolnego klubu, w plebiscycie Życia Przemyskiego na sportowca roku zajęły w kategoriach sportu szkolnego i wiejskiego czołowe miejsca. W niedaleko położonej Kosztowej inny nauczyciel wf szkolił dzieci w biegach narciarskich, a w technikum w Nienadowej późniejszy dziennikarz sportowy Wacław Burzmiński uczył lekkoatletyki i piłki ręcznej.

Dość późno, bo w 1977 r. zielone światło w Dubiecku dostała piłka nożna. Początkowo były to rozgrywki drużyn zakładowych, a następnie najbardziej zainteresowani grą w piłkę nożną i młodzież z liceum postanowili zgłosić zespół do rozgrywek mistrzowskich. Zaczęli od klasy C okręgu przemyskiego. Pierwszym prezesem LZS Dubiecko został Marian Buchowski, a w latach 1977 – 1986 klubowi prezesowali Adam Serwański i Wiesław Żurawski. Drużynę seniorów trenował Józef Osypanko, a młodzieżową Zdzisław Tereszczak. Zespół rozwiązano w 1986 r., a Dubiecko na kolejną odsłonę futbolu musiało czekać, sporo, bo aż 12 lat.

Przełom nastąpił 2 października 1998 r. W tym dniu oficjalnie powołano a następnie zarejestrowano klub sportowy. Na jego czele stanął lokalny przedsiębiorca Leon Mikołajczyk, a do zarządu wybrano: Jacka Staszczaka, Zygmunta Miśniakiewicza, Andrzeja Ataka i Zdzisława Tereszczaka. Trenerem drużyny piłkarskiej został Piotr Blecharczyk. W sezonie piłkarskim 1999 – 2000 mistrzowskie mecze zaczęli rozgrywać seniorzy. Trenerem został Maciej Pinda, były zawodnik Dynovii, Kamaxu Kańczuga i Wawelu Kraków. Do rozgrywek przystąpiły też drużyny młodzieżowe trenowane przez: Piotra Blecharczyka, Stanisława Walusa i Daniela Antosiaka. Kolejne lata i sezony rozgrywkowe były owocne. W 2001 r. po Andrzeju Ataku funkcję prezesa klubu powierzono Henrykowi Sowie, a trenerem drużyny został Jacek Hendzel. Drużyna piłkarska sportowo pokonywała kolejne szczeble i awanse od klasy B do V ligi okręgowej, by w sezonie 2005 – 2006 walczyć o IV ligę. Mogli to uczynić już pod nazwą Ludowy Klub Sportowy „Pogórze” Dubiecko.

Do zmiany nazwy doszło wcześniej, bo 22 lipca 2003 r. Nazwa związana jest z położeniem miasta na Pogórzu Przemysko-Dynowskim. Wówczas także ustalono, że barwami klubu będą kolory biało-zielone. Stopniowo zaczęła się zmieniać organizacja i baza. Zmienił się i zmienia obiekt sportowy, na którym rozgrywane są mecze. Przebudowano zaplecze socjalne z szatniami i urządzeniami sanitarnymi, pokojami dla zawodników i sędziów, wyremontowano trybuny, poszerzono boisko z renowacją płyty do gry. Z inicjatywy prezesa Mieczysława Kijanki, na obrzeżach miasta, w kierunku Wybrzeża, obok orlika, powstało boisko treningowe. Te dokonania, zarówno w sferze organizacyjnej jak i sportowej mogły mieć miejsce tylko dzięki dobrej współpracy z władzami samorządowymi, najpierw z wójtem, a obecnie z burmistrzem, radnymi gminy i powiatu. Dzięki dobrym relacjom ze sponsorami. Życzymy powodzenia w kolejnych latach!

*W artykule wykorzystano materiały archiwalne Henryka Sowy.

Prezesi LZS Dubiecko:

• Marian Buchowski,
• Adam Serwański,
• Wiesław Żurawski.

Prezesi LKS Pogórze Dubiecko:

• *1998 – 2001: Leon Mikołajczyk,
• *2001: Andrzej Atak,
• *2001 – 2007: Henryk Sowa,
• *2007 – 2013: Krzysztof Mazur
• *2013 – 2021: Mieczysław Kijanka,
• 2021 – nadal: Kamil Bielec.

Urząd Miasta i Gminy Dubiecko, GS Dubiecko, SKR Dubiecko, Krzysztof Mazur, właściciel restauracji Dworski Młyn w Nienadowej, Browar Pogórze, Robert Daraż, Grzegorz Kopacki z Kobi-Plastu, Jacek Hendzel, Adam Szybiak, Henryk Sowa, Kamil Bielec, Wojciech Grzech, Krzysztof Sawuła, Tomasz Grzech.

***

Działacze (niewymienieni w artykule):

• Mariusz Hadro,
• Marcin Majda,
• Wojciech Pilch,
• Piotr Kalinowski,
• Wiesław Guja,
• Rafał Sowa,
• Łukasz Pawłowski.

***

Trenerzy (chronologicznie):

• Józef Osypanko,
• Piotr Blecharczyk,
• Maciej Pinda,
• Stanisław Walus,
• Daniel Antosiak,
• Andrzej Atak,
• Jacek Hendzel,
• Jakub Sochacki,
• Paweł Kijanka,
• Paweł Pawlus,
• Jan Niemiec,
• Robert Hrycko,
• Jerzy Sadowski-Frączek,
• Grzegorz Gierczak,
• Damian Fugowski,
• Władysław Andruszewski,
• Waldemar Ścibor,
• Paweł Sura,
• Łukasz Pawłowski,
• Łukasz Zając (obecnie).