fot.Paweł Bugira" class="news__photo" >
Kim był dziekan, prepozyt i kantor w kapitule katedralnej? Jakie było ich uposażenie? Tego można się dowiedzieć z książki ks. dra Tadeusza Śliwy Kolegium prałatów i kanoników rzymskokatolickiej kapituły przemyskiej w latach 1500 – 1525.
W przedmowie do publikacji Anna Łosowska stwierdza, że jest to jedno z dzieł, które opiera się upływowi czasu. Dlatego z entuzjazmem przyjęła inicjatywę środowiska naukowego z Przemyśla o wydaniu tego opracowania w formie książkowej[paywall]. A. Łosowska zaznacza, że praca magisterska ks. Tadeusza Śliwy pt. Skład osobowy kapituły przemyskiej w początkach XVI wieku (1500 – 1525) jest pozycją, od której należy rozpoczynać badania nad elitami społecznymi Przemyśla przełomu średniowiecza i epoki nowożytnej.
Czym jest kapituła? „Jednym z głównych zadań kapituł katedralnych było wspólne oddawanie czci Bogu przez odprawianie uroczystych nabożeństw i wspólne odmawianie oficjum divinum, a obok tego wspomaganie biskupów w zarządzie diecezją, dzięki czemu stanowiły one pewien rodzaj ich senatu – rady przybocznej ordynariusza” – wyjaśnia autor opracowania.
Zauważa, że w pewnym okresie kapituły pełniły nie tylko rolę doradczą, ale niejednokrotnie ograniczały władzę biskupa, który w pewnych kwestiach potrzebował zgody kanoników. Od XVI wieku znaczenie kapituł zaczęło podupadać.
Z publikacji ks. Śliwy możemy się dowiedzieć, jaką rolę w kapitule spełniał dziekan, prepozyt, archidiakon, kantor, czy kustosz lub kanonik gremialny. Autor pisze, kto piastował te funkcje, wspomina również o uposażeniu członków kapituły.
Książka Kolegium prałatów i kanoników rzymskokatolickiej kapituły przemyskiej w latach 1500 – 1525 została wydana przez Południowo-Wschodni Instytut Naukowy w Przemyślu.Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze