Dla samodzielności i poczucia wartości – terapia zajęciowa

Terapia zajęciowa to taka forma terapii, której celem jest uaktywnienie pacjentów borykających się z ograniczeniami sprawności ruchowej i umysłowej. Prowadzeni przez terapeutę uczestniczą w zajęciach ruchowych, integracyjnych, artystycznych, aby trenować umiejętności, które pomogą im łatwiej sobie radzić z codziennymi wyzwaniami. Ale nie tylko! Poprawiają też samopoczucie, zapewniają rozrywkę i przełamują nudę.

Zajęcia mogą być grupowe lub indywidualne, a jako środek leczniczy w terapii zajęciowej stosuje się rozmaite działania poprawiające sprawność fizyczną i psychiczną pacjenta. A jeśli pewne funkcje pacjent utracił trwale – wypracowuje się zastępcze. Nie bez znaczenia jest też zintensyfikowanie uczestnictwa w życiu społecznym.

– Jest kilka zasad, którymi się kierujemy w pracy z pacjentem. Przede wszystkim traktujemy go podmiotowo. Bez względu na rozległość i głębokość dysfunkcji gwarantujemy prawo do szacunku i godności. Indywidualnie dobieramy działania terapeutyczne do faktycznych potrzeb pacjenta. Stawiamy na umiejętności, które będą przydatne w jego codziennym życiu. Pamiętać też musimy o zasadzie wielostronnego mobilizowania i wzmacniania osiągnięć. Jako terapeuci zastanawiamy się zatem, jaka jest perspektywa pacjenta, co potrafi i lubi robić, a czego musi się nauczyć – mówi Katarzyna Kowalska, terapeutka zajęciowa Centrum Rehabilitacji przy ul. Jasińskiego 2a w Przemyślu (tel. 16 736 82 38).

Prace najmłodszych pacjentów.

Samodzielny i potrzebny

– Przemyślana, systematyczna terapia zajęciowa powinna zwiększyć samodzielność pacjenta i pomóc mu łatwiej sobie radzić z codziennymi zajęciami: myciem i ubieraniem, robieniem zakupów, korzystaniem z komputera, przygotowywaniem posiłków. Ale powinna też obudzić pewną ciekawość. Pacjent podczas rozmaitych zajęć może odkryć nowe predyspozycje, a to z kolei pozytywnie wpływa na jego samopoczucie i samoocenę. Te zwykłe, codzienne czynności konieczne do funkcjonowania w domu, pracy, w czasie wolnym mają dla pacjenta znaczenie. Nadają jego życiu sens, pozwalają na bycie produktywnym – mówi terapeutka.

Stosuje się ją w pracy z osobami z różnymi niepełnosprawnościami – intelektualnymi i fizycznymi, a także z osobami chorymi psychicznie.

– W naszym Centrum działaniami terapeutycznymi obejmujemy także osoby starsze oraz dzieci z rozmaitymi problemami. Dla seniorów to sposobność do podniesienia sprawności i uniknięcia powszechnych chorób wieku starczego, ale też zmniejszenia poczucia samotności i smutku. Osoby z niepełnosprawnościami mają szansę na zdobycie nowych umiejętności i poprawę komfortu życia, z czasem są w stanie samodzielnie radzić sobie z niektórymi wyzwaniami dnia codziennego – podkreśla K. Kowalska.

Aleksandra Nowotyńska

Prace najmłodszych pacjentów.