Gargamel, Muminek, Włóczykij i Szogun

Lekarz rozmawia z pacjentem: – Usunięcie tego gwoździa z pana czaszki będzie kosztowało 2 tysiące złotych. – Ale panie doktorze, przecież ja mam ubezpieczenie w NFZ! – Na podstawie samego ubezpieczenia możemy go panu lekko przygiąć, żeby nie przeszkadzał.

To jeden z dowcipów zasłyszanych w długiej kolejce podczas próby zarejestrowania się do lekarza podstawowej opieki medycznej, która ostatecznie zakończyła się fiaskiem z uwagi na brak wolnych terminów w jego kalendarzu.
– No cóż – pomyślałem - trzeba mieć końskie zdrowie, żeby chorować.
Ale z drugiej strony takie czekanie ma też dobre strony. Otóż, jak zapewnił mnie jeden ze stojących w ogonku pacjentów, w tym szaleństwie jest metoda.
– Proszę sobie wyobrazić – zagadnął - że ostatnio siedząc na ostrym dyżurze przed gabinetem chirurga, widzę jak ten wychodzi na korytarz i pyta:
– A gdzie ta pani, której miałem zszyć ranę przedramienia?
Na to wychyla się jakiś inny zbolały pacjent i mówi:
– Już poszła. Rana jej się zagoiła.
Z miejsca przypomniała mi się inna anegdotyczna sytuacja związana ze służbą zdrowia, kiedy pewna pani dopytując rejestratorkę o najbliższy wolny termin wizyty u okulisty usłyszała: pierwsza połowa przyszłego roku.
– Tyle miesięcy oczekiwania ... – pomyślała. – Czy w tej sytuacji w ogóle jeszcze do niego trafię?
Bardzo możliwe, że właśnie w trosce o szukających ulgi w boleściach kierownictwo jednego z ośrodków zdrowia na Lubelszczyźnie zadecydowało, że pacjenci zamiast po nazwisku, są wywoływani nadanymi im „w okienku” ksywkami. Chodzi o ochronę danych osobowych, ale wychodzi całkiem wesoło, bo do doktora wchodzą kolejno: Gargamel, Muminek, Włóczykij, później Szogun, Izaura, Skrzat i Herkules. Pełna paranoja, chyba już nieuleczalna! Więc bardzo możliwe, że w zaciszu gabinetu któryś z pacjentów usłyszy:
– Panie Nowak, mam dla pana dobrą wiadomość.
– O, to świetnie!
– Pana imieniem nazwiemy nowo odkrytą nieuleczalną chorobę.