Posłowie walczą o lokalnych plantatorów

Posłanka Anna Schmidt-Rodziewicz i europoseł Tomasz Poręba (oboje PiS) zwrócili się do ministra rolnictwa i rozwoju wsi Krzysztofa Jurgiela z apelem o rozwiązanie sporu między Krajowym Związkiem Plantatorów Buraka Cukrowego a niemiecką spółką Südzucker Polska SA oraz wzmocnienie pozycji w negocjacjach m.in. lokalnych plantatorów.

W Polsce funkcjonuje czterech producentów cukru: Krajowa Spółka Cukrowa (39 procent limitu produkcji) oraz trzy niemieckie – Pfeifer und Langen (26 procent), Südzucker (25 procent) i Nordzucker (9 procent). Jak wynika z informacji prezesa Podkarpackiego Związku Plantatorów Buraka Cukrowego, trzecia z wymienionych spółek, zabezpieczając wyłącznie własne interesy, wzmocniła zależność między ceną cukru a ceną skupu, co w konsekwencji może doprowadzić do nieopłacalności uprawy buraków cukrowych w przypadku spadku ceny cukru poniżej 400 euro za tonę. Warto wiedzieć, że aż w pięciu podkarpackich powiatach – lubaczowskim, jarosławskim, przemyskim, przeworskim i leżajskim – uzyskiwane są największe plonu buraka cukrowego w Polsce. Odbierane są one przez niemiecką firmę Südzucker Polska SA, która w Polsce ma 5 cukrowni[paywall].

Protest rolników

21 lutego br. w Radymnie odbyło się spotkanie kilkuset rolników skupionych w Podkarpackim Związku Plantatorów Buraka Cukrowego, którzy protestowali przeciwko niekorzystnym zapisom umowy kontraktacyjnej. Dotyczą one przede wszystkim braku gwarantowanej ceny skupu buraków, w miejsce której koncern Südzucker Polska SA zaproponował jedynie zaliczkę w kwocie 17 euro za tonę. Plantatorzy natomiast oczekują zagwarantowania ceny minimalnej w wysokości 22 euro za tonę. Dla porównania, inny niemiecki producent cukru – Pfeifer und Langen zaoferował swoim kontrahentom gwarantowaną cenę skupu w wysokości 25 euro za tonę. Spółka Südzucker Polska SA wprowadziła również niekorzystne parametry standardowej zawartości cukru w korzeniach, podnosząc ją z dotychczas przyjętych 16 procent do 18 procent. Takiej zmiany nie wprowadził żaden inny producent cukru w Polsce.

– Takich niekorzystnych zmian można wymienić jeszcze kilka. Niczym nieuzasadnione, naszym zdaniem, jest także wydłużenie terminu ostatecznego rozliczenia za dostarczony surowiec, czyli do końca czerwca 2018 roku oraz brak precyzyjnego określenia kosztów dostawy. Kolejnym niekorzystnym rozwiązaniem jest pozostawienie producentowi cukru decyzji o wyborze miejsca dostawy buraków, tymczasem, jak wskazują plantatorzy, umowa dostawy powinna jednoznacznie określać miejsce odbioru. Jak wynika z wyliczeń rolników, odstawiający buraki do spółki Südzucker Polska mogą łącznie stracić około 120 milionów złotych – wyliczyła posłanka A. Schmidt-Rodziewicz.

Spośród 20 związków plantatorskich porozumienia nie podpisały tylko trzy. Problem w tym, że niemiecka spółka wypowiedziała plantatorom to porozumienie.

„(...) Połączenie ogromnego podkarpackiego potencjału ze zwiększeniem mocy przerobowych cukrowni należących do Krajowej Spółki Cukrowej, a zlokalizowanych w pobliżu podkarpackich powiatów, niewątpliwie wzmocniłoby pozycję rodzimej spółki oraz mogłoby przyczynić się do rozwiązania trudnej sytuacji plantatorów kontraktujących dla Südzucker Polska SA. Obecnie producenci buraków poddani są dyktatowi niemieckiego koncernu, działającego w sposób monopolistyczny. Apelujemy do pana ministra o podjęcie niezbędnych kroków, mających na celu wzmocnienie pozycji negocjacyjnej plantatorów buraka cukrowego w Polsce oraz rozwiązanie, niekorzystnego z punktu widzenia naszych rolników, sporu” – czytamy w konkluzji apelu posłanki Anny Schmidt-Rodziewicz i europosła Tomasza Poręby.