Ślady osadnictwa sprzed 4 tysięcy lat na terenie dzisiejszego Lubaczowa

Nawet od 4 tysięcy lat tereny dzisiejszego Lubaczowa mogły być zasiedlane przez ludzi. Tak wynika z badań archeologicznych, które prowadzono na osiedlu Mazury, przez które ma przebiegać obwodnica miasta.

Prace na zlecenie Podkarpackiego Zarządu Dróg Wojewódzkich prowadziła Archeologiczna Pracownia „IN SITU” Radosław Czerniak z Wieliczki. Archeolodzy prowadzili badania wykopaliskowe na dwóch stanowiskach: w Lisich Jamach i w Lubaczowie. O ile w pierwszym z tych miejsc nie natrafili na nic ciekawego, o tyle w drugim odkryli [paywall]bogate stanowisko zasiedlone w trzech  różnych okresach chronologicznych. – Najstarsze ślady zasiedlenia tego terenu datowane są na wczesny okres epoki brązu. W tym czasie znajdowała się tu osada otwarta ludności kultury mierzanowickiej. Na ten okres datowanych jest kilkanaście obiektów zawierających pojedyncze zabytki ceramiczne i krzemienne. Kolejna faza osadnicza związana była z okresem wpływów rzymskich. Z tych czasów odkryliśmy pojedynczą płytką jamę zawierającą kilkadziesiąt fragmentów naczyń ceramicznych, które być może uda się zrekonstruować – mówi Radosław Czerniak.

– Z okresu wczesnego średniowiecza odkryliśmy półziemiankę. W jej narożniku stał piec kopułowy zachowany prawie w całości. Na dnie półziemianki odsłonięto częściowo zachowaną podłogę z przepalonej gliny. W zasypisku chaty znaleźliśmy porozbijane naczynia ceramiczne oraz żużel żelazny – dodaje.

– Najmłodszymi pozostałościami jest znalezisko rowu prawdopodobnie współczesnego. Jego przebieg jest na tyle zagadkowy, że obecnie nie potrafimy podać, w jakim celu go zbudowano – opisuje archeolog.

Nie natrafiono na żadne przedmioty metalowe. – Przeważnie na osadach z tego okresu rzadko odnajduje się narzędzia żelazne. Najprawdopodobniej żelazo było na tyle cenne, że zużyte urządzenia przetapiano na kolejne, które następnie zużywano do końca. Poza tym niewielkie elementy żelazne ciężko się zachowują i być może zwyczajnie uległy rozkładowi – tłumaczy.

Nie znaleziono też broni. – Jest to typowe stanowisko osadowe, czyli ślad po dawnej osadzie – mówi R. Czerniak.

W ocenie archeologów dokonane w Lubaczowie odkrycia nie są przełomowe, ale za to bardzo ciekawe. – Jest to stanowisko wielofazowe, co świadczy o tym, że ludzie funkcjonowali na tym terenie od bardzo dawna – zauważa.

Znalezione rzeczy zostaną wyczyszczone, opisane i zakonserwowane. Dodatkowo naczynia zostaną zrekonstruowane. Tak przygotowane zabytki trafią do Muzeum Kresów w Lubaczowie.

 ***