Spotkanie, które pociągnęło za sobą lawinę zdarzeń

Jedno zdarzenie postawiło na nogi niewielki sztab ludzi, ale skutecznie. Celem była wszelka pomoc, ale przede wszystkim zdobycie łóżka rehabilitacyjnego dla Zbigniewa Bezrąka, który cierpi na nieuleczalną formę raka oraz zmaga się z trudnym do wytrzymania bólem fizycznym, który nie pozwala normalnie żyć. Choroba sprzyja pisaniu wierszy – listów do Boga. Te były pretekstem do spotkania poetyckiego oraz pozyskania wózka inwalidzkiego.

Wózek dla Z. Bezrąka udało się zdobyć dzięki inicjatywie poetki Barbary Mazurkiewicz.   Zbigniew Bezrąk wspomina, co było dalej: – W środę przed południem dwóch mężczyzn otwiera sobie bramę i wjeżdżają przed dom dużym autem. Nie wiedzieliśmy, co się dzieje. A tu dwóch młodych, uśmiechniętych facetów wchodzi do domu i mówi, że przywieźli łóżko z Horyńca, z polecenia szefowej i szefa. Wnieśli, poskładali i gotowe. Za chwilę przynieśli materac i komplet pościeli. Dałem im po tomiku wierszy i jeden dla ich szefowej z dedykacją[paywall]. Trwało to nie dłużej niż 15 – 20 minut. I pojechali.

Z. Bezrąk z rodziną są za to wdzięczni z całego serca. Ta bezcenna forma pomocy z pewnością ułatwi codzienność.

fot.Piotr Hulak
Łóżko na polecenie szefa i szefowej, właścicieli Niepublicznego Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego „Ostoja” w Podemszczyźnie, przywiozło dwóch pracowników.

Szansa na godniejsze życie

Łóżko rehabilitacyjne z nowym materacem i pościelą ułatwi choremu przemieszczanie i w pewnym stopniu zrekompensuje niepełnosprawność. Teraz zwykły uchwyt do kroplówki, stanowiący jego element, zastąpi dotychczasowy zamiennik – agrafkę i kawałek sznurówki przyczepionej do firanki.

– Nie można przejść obojętnie obok takiej historii – mówi pani Waleria, która, poznawszy sytuację Zbigniewa Bezrąka, natychmiast znalazła kontakt. Upewniła się, co jest potrzebne i na drugi dzień do Zwierzyńca pojechał samochód.