Tajemnice góry Zjawlinia [GALERIA]

Zagadkowe, ukryte w lesie i owiane legendami uroczysko Zjawlinia intryguje wielu, ale nie każdemu udaje się tu trafić. Prowadzi do niego jedna z najciekawszych i najbardziej malowniczych dróg krzyżowych w naszej okolicy. Ma wymiar szczególny dla grekokatolików, ale jest też interesującym historycznie i krajoznawczo miejscem na wiosenny spacer.

Łaskami słynąca

Na miejscu znajdziemy kapliczkę z cudownym źródełkiem, dziesiątki mniejszych i większych krzyży, niewielką cerkiewkę i ustawiony na postumencie tajemniczy okrągły kamień. Według legendy, gdy dawno temu dziewczynka z okolicznej wioski zbierała tu zioła dla chorej matki, w tym właśnie miejscu ukazała jej się Matka Boża. Odcisnęła ona swoje stopy w kamieniu, a obok niego z ziemi trysnęło źródełko. Pobraną z niego wodą dziewczyna uleczyła swoją matkę. Odtąd cudowna moc źródlanej wody i modlitw zanoszonych do Matki Bożej miała uzdrowić wielu chorych i rozwiązać sporo problemów. Historia kultu maryjnego w tym miejscu sięga daleko w przeszłość. Nazwa Zjawlinia pojawia się już w XVII wieku. W 1672 r. w trakcie dużego najazdu tatarskiego, który spustoszył ziemię przemyską, najeźdźcy spalili znajdującą się tu drewnianą cerkiew postawioną przez mieszkańców Kormanic na pamiątkę objawień i w podzięce za cudowne uzdrowienia. Nową cerkiew zbudowano tu w 1708 r., zaś kolejną na jej miejscu w 1859 r. Krzyż z tej ostatniej zachował się do naszych czasów i stoi tuż obok. Wtedy też nad cudownym źródełkiem postawiono kapliczkę. Cerkiew rozebrano w 1952 r., kapliczka zaś z czasem się zawaliła. W 1995 r. po długich staraniach ks. proboszcza mitrata Teodora Majkowicza miejsce kultu odnowiono i poświęcono. Zaś w 2008 r. z inicjatywy dzisiejszego arcybiskupa metropolity przemysko-warszawskiego Eugeniusza Popowicza (wtedy jeszcze proboszcza) postawiono w tym miejscu niewielką cerkiew.

Jeszcze wcześniej... 

Historia tego miejsca może jednak sięgać jeszcze dalej i być znacznie bardziej tajemnicza. Jak pisze Stanisław Kryciński w swojej niedawno wydanej książce Pogórze Przemyskie. Tajemnice Doliny Wiaru, istnieją przesłanki ku temu, że Łysa Góra mogła być przedchrześcijańskim miejscem kultu. Wskazywać mają na to zarówno topografia terenu, jak i sama nazwa (często wiązana z takimi miejscami). Kamień, który znajduje się na Zjawlinie, jest niewątpliwie starszy niż kult maryjny w tym miejscu i wyraźnie obrobiony ludzka ręką. Mógł być związany z przedchrześcijańskim kultem lub też nawet, jak sugeruje Kryciński, mógł pełnić funkcję pogańskiego ołtarza ofiarnego. Kamień ten jednak nie został odpowiednio zbadany, pewności więc mieć nie można.