Trzymaj się chłopaku! Karol liczy na naszą pomoc! Nie zawiedźmy go

Karol to bystry, 13-letni chłopak, uczeń siódmej klasy Szkoły Podstawowej nr 15 w Przemyślu. Miłośnik lasu, zwierząt i przyrody. Ma dopiero 13 lat, a już przyszło mu się w życiu mierzyć z wyzwaniem, któremu trudno podołać nawet największym siłaczom. Chłoniak, który zaatakował z nienacka, przewrócił życie nastolatka i jego rodziny do góry nogami. By wygrać z chorobą, potrzebuje funduszy na dalsze leczenie.

Karol do stycznia tego roku wiódł typowe życie nastolatka. Szkoła, koledzy, ulubione zajęcia i charakterystyczne dla okresu dorastania problemy. Nikt się nie spodziewał, że za chwilę, jak grom z jasnego nieba, na chłopca i jego najbliższych spadnie potworny ciężar związany z ciężką chorobą.

Trochę trwało, zanim postawiono diagnozę. A ta nie pozostawiała złudzeń. Chłoniak anaplastyczny ALCL, ALK+ trzeciego stopnia jest bardzo zdradliwy i nieprzewidywalny. Zrobił spustoszenie w organizmie chłopca. Zaczęło się w styczniu tego roku, od niepozornych dolegliwości. Karol skarżył się na ból w okolicach pachy. Potem doszła opuchlizna i problemy skórne.

Na początku nikt nie podejrzewał najgorszego. Po licznych wizytach i konsultacjach medycznych chłopcu wycięto węzeł. Dosłownie kilka dni po operacji pojawiła się opuchlizna w okolicy brzucha. Karol trafił na SOR. Stwierdzono wodobrzusze, a potem padła powalająca na kolana diagnoza: nowotwór. 13-latek trafił do Kliniki Onkohematologii Dziecięcej w Rzeszowie, która leczy najciężej chore dzieci na nowotwory czy hemofilię.

– Chłoniaków jest dużo, Karolowi trafił się wyjątkowy, bardzo rzadki – mówi mama chłopca Joanna Krajewska. Lista chorób towarzyszących jest bardzo długa, Karol cierpi dodatkowo z powodu zatoru w żyle wrotnej, doszła skaza krwotoczna, małopłytkowość, niedokrwistość trzeciego stopnia i coraz bardziej pogłębiająca się neuropatia, w związku z czym potrzebna jest rehabilitacja. Choć to i tak jeszcze nie wszystkie dolegliwości. 13-latek dzielnie przechodzi chemioterapię, sterydoterapię, antybiotykoterapię. Codziennie musi przyjmować bardzo bolesne zastrzyki.

Dom – szpital – dom. I wielka niewiadoma

– Najpierw myślałam, że poradzimy sobie sami, ale teraz już nie mam złudzeń, że podołamy. Syn większość czasu spędza w klinice w Rzeszowie, przez cały ten czas mu towarzyszę. Musieliśmy się więc z mężem zamienić rolami. Mamy pięcioro dzieci, najmłodszy synek ma 6,5 roku, starszy 10 lat, młodsza córka ma 12 lat, potem jest 13-letni Karol, najstarsza córka ma 17 lat. W związku z chorobą Karola mąż musiał zrezygnować z pracy, żeby zaopiekować się pozostałą czwórką dzieci – mówi pani Joanna.

– Sytuacja jest dla nas bardzo trudna, nie ułatwia jej pandemia. Nikt nie może do nas przyjść, bo jest COVID-19, ciągle jestem poddawana testom, nie mogę mieć z nikim kontaktu. Karol jest teraz bardzo osłabiony, podatny na zakażenia. Musimy go chronić. Zakładać przy nim maseczkę, rękawiczki. Przeszedł już 5 cyklów chemii, szósty się odwleka ze względu na pogorszenie stanu zdrowia. Wszystkie wiążą się z pobytem w szpitalu w Rzeszowie, gdzie musimy dojechać własnym samochodem, bo podróż komunikacją publiczną nie wchodzi w grę – opisuje.

Tato Karola – Janusz Krajewski – podkreśla, że dla całej rodziny bardzo trudnym doświadczeniem jest rozłąka. Żeby zminimalizować tęsknotę, rodzina potrzebowała lepszego samochodu, bo odległość między domem a szpitalem to 90 km, a stary odmówił posłuszeństwa. Koszty leczenia i rehabilitacji Karola też są bardzo wysokie. Dlatego rodzice 13-latka zdecydowali się poprosić o finansowe wsparcie. Na portalu zrzutka.pl można dokonywać wpłat na leczenie Karola. Cel to 50 tys. zł. Na razie udało się zgromadzić niewiele ponad 3 tys. 600 zł (szczegóły w ramce).

– Przed nami ostatni cykl chemii, a po nim wchodzimy w tryb „nie wiem”, bo z tym rodzajem nowotworu tak jest, nie wiemy, czy nie będzie nawrotu, czy po odstawieniu chemii nie będzie wznowy, czy organizm Karola poradzi sobie z regeneracją, nie wiemy też, czy psychicznie poradzimy sobie i tych „nie wiem” jest dużo za dużo. Bez waszej pomocy nie damy rady. Bardzo dziękujemy za słowa otuchy, za każdy pozytywny gest – podkreśla mama Karola.

fot.archiwum rodzinne
Szpitalna rzeczywistość. Karol sporo czasu spędza w klinice w Rzeszowie, gdzie przez cały czas towarzyszy mu mama.

Marzy, by zostać leśniczym

Choroba Karola nie pozwala mu chodzić normalnie do szkoły, ale nie traci z nią kontaktu. Łączy się z nauczycielami zdalnie, przez internet. Najbardziej lubi wirtualne spotkania z panem od historii i nauczycielkami biologii i chemii. Kiedy pochłania go nauka, nie myśli o problemach ze zdrowiem. – Próbujemy mimo wszystko żyć normalnie, choć to bardzo trudne. Staram się, żeby Karol miał swoje obowiązki, choćby te związane z nauką. Najbardziej chyba cierpi z tego powodu, że jest teraz odizolowany od ludzi, brakuje mu normalnego kontaktu z rówieśnikami. Namiastką jest internet. Sieć pozwala na rozmowę z kolegami i koleżankami z klasy – opowiada mama Karol. Chłopak ma jedno marzenie – chciałby zostać leśniczym. Uwielbia filmy przyrodnicze i zwierzęta, bardzo przeżywa, gdy słyszy, że jakiemuś dzieje się krzywda. Ostatnio pojawiło się też drugie – marzy mu się fotel gamingowy i takiż właśnie komputer. W spełnieniu obu próbuje pomóc Karolowi Fundacja Mam Marzenie. To najważniejsze związane jest jednak ze zdrowiem. Mocno trzymamy kciuki, by to, co bolesne, odeszło w niepamięć, a przyszłość chłopca rysowała się wyłącznie w kolorowych barwach.

Jak pomóc w leczeniu Karola?

Na portalu zrzutka.pl, pod adresem https://zrzutka.pl/2cskwh trwa zbiórka na rzecz Karola Krajewskiego. Rodzina prosi o wpłaty na leczenie i rehabilitację syna, dziękując za każdą przelaną złotówkę.

Nazwa zbiórki:

Pomoc rodzinie i leczenie dziecka ID: 2cskwh

fot.archiwum rodzinne
Zróbmy wszystko, by takie chwile jak ta, znów mogły być częścią życia Karola.