Reklama

W stronę słońca. Krwiodawcy wyruszyli spacerkiem po zdrowie

13/07/2018 11:33

Strudzeni wędrowcy na trasie eskapady.<br/>fot.materiały organizatora — Strudzeni wędrowcy na trasie eskapady.
fot.materiały organizatora

Kolejna edycja Rajdu Pieszego „Spacerkiem po zdrowie” za nami. Chętnych do przemierzenia 18-kilometrowej trasy, wiodącej malowniczymi ścieżkami Roztocza Południowego, podobnie jak rok temu nie brakowało.

II Rajd Pieszy „Spacerkiem po zdrowie” to inicjatywa Stowarzyszenia Honorowych Dawców Krwi „Ratownik” z Horyńca-Zdoju. W tym roku odbył się ostatniego dnia czerwca. Piechurzy w koszulkach promujących krwiodawstwo wyruszyli z Horyńca-Zdroju, odwiedzając po drodze Nowiny Horynieckie, prastarą Świątynię Słońca, rezerwat jałowców „Sołokija” i iście kresowy Dziewięcierz, by z[paywall] powrotem dotrzeć do miejsca wymarszu. Po drodze o walorach i ciekawostkach dotyczących odwiedzanych miejsc opowiadał uczestnikom wyprawy Waldemar Procyk. – Początek nie zapowiadał się optymistycznie. Nagły spadek temperatury i deszcz przywołały wspomnienia z pierwszej edycji rajdu. Na szczęście opady nie trwały długo i rajd wyruszył na trasę. Po drodze pojawiło się nawet słońce i temperatura wzrosła. Było idealnie – podsumowuje wydarzenie Janusz Rawski ze Stowarzyszenia HDK „Ratownik”. Strudzeni wędrowcy mogli na trasie eskapady nabrać nieco sił, posilając się grochówką, a na finał odpocząć po trudach pieszej wędrówki w horynieckim Pensjonacie Hagi, przy rożnie i muzyce. Ten, kto zapisał się na rajd do 15 czerwca, oprócz miłych wspomnień zabrał też ze sobą do domu kubek z własnym imieniem i grupą krwi.

Organizacja rajdu nie byłaby możliwa, gdyby nie pomoc darczyńców: Starostwa Powiatowego w Lubaczowie, Nadleśnictwa Lubaczów, Urzędu Gminy Horyniec-Zdrój, CRR KRUS w Horyńcu-Zdroju, Banku Spółdzielczego w Lubaczowie oraz Jolanty Szwed, Wieńczysława Szweda i Henryka Hałucha. Za okazane wsparcie organizatorzy, za naszym pośrednictwem, serdecznie dziękują.

fot.materiały organizatora
Trudy pieszej wędrówki momentami dawały się we znaki. Na trasie przewidziane były jednak przerwy, które można było wykorzystać na odpoczynek.