Węgierski huzar na przemyskim Rynku

Dzień Węgierski 14. Wielkiego Pikniku Charytatywnego ŻP z życzliwością obserwowała, a także czynnie w nim uczestniczyła dr hab. Adrienne Körmendy – konsul generalny Węgier w Krakowie. To trzecia wizyta pani konsul w naszym mieście. Przemyśl oraz Jarosław wzmiankowane są w pamiętniku jej dziadka, którego wojenna zawierucha przywiodła nad San na początku minionego wieku.

Podczas rozmowy z przedstawicielami redakcji pani konsul Adrienne Körmendy poproszona została o przybliżenie Czytelnikom specyfiki swojej pracy.

AK: – Jest różnica pomiędzy ambasadą a konsulatem. Ambasada reprezentuje interesy danego państwa, konsulat – obywateli. Placówka w Krakowie ma za zadanie polepszać relacje pomiędzy południową Polską a Węgrami w dziedzinie życia społecznego, politycznego, gospodarczego. Sprawuje ona pieczę nad województwami: dolnośląskim, opolskim, śląskim, świętokrzyskim, małopolskim i podkarpackim. Dwa ostatnie obejmują tereny, które przez wieki były szczególnie związane z Węgrami.

Adrienne Körmendy w pracy przebywa nieustannie, w tym bardzo często w podróży służbowej. Za sobą ma przemierzone 52 tys. km od czasu objęcia urzędu rok temu. Jej najbliższy współpracownik zdradza, iż zawsze jest w dobrej formie.

Wspólnie z naszą rozmówczynią – z wykształcenia historykiem – usiłujemy dociec, czym umotywowane jest powiedzenie „Polak, Węgier, dwa bratanki…”.

Dziś braterstwo polsko-węgierskie ma inny wymiar. Na płaszczyźnie lokalnej koncentruje się m.in. wokół współpracy Przemyśla z Egerem.

AK: – Węgrzy zamierzają podarować przemyślanom figurę huzara, która być może zajmie miejsce obok Szwejka. Jest też pomysł, by postawić w Przemyślu kopię budapeszteńskiego lwa. Warto te pomniki w przyszłości wykorzystać na rzecz promocji miasta. Biura turystyczne mogłyby pozyskać klientów z Węgier, organizując regularne wycieczki w ramach tak zwanej turystyki sentymentalnej.

Na koniec rozmowa tyczyła się wokół kulinariów. Wówczas okazało się, iż ulubioną węgierską potrawą pani konsul są polskie kluski z serem i skwarkami, tyle że pod inną nazwą: túrós csusza.