Zginął Bohater, chleb podając Bratu. Ostatnie pożegnanie Damiana Sobóla

– Był ciekawy świata i ludzi. Był dla wszystkich otuchą i pomocą. Zawsze dążył do zdobywania szczytów. Zawsze powtarzał: nie ma problemów, są tylko rozwiązania. Nigdy nie był zatroskany o siebie, lecz o innych. Był dla wszystkich. Może nie święty, ale z pewnością anioł – tak wyjątkowymi słowami żegna się tylko wyjątkowe osoby. Tak proboszcz parafii św. Józefa księży Salezjanów ks. Wiesław Wilkosz pożegnał Damiana Sobóla. 35-letniego przemyślanina, wolontariusza, który zginął w Strefie Gazy, wioząc w konwoju humanitarnym chleb dla umierających z głodu ludzi.

To była ładna sobota, 20 kwietnia 2024 r. Nie całkiem słoneczna, ale na tyle odpowiednia, aby ponad tysiąc osób, mieszkańców Przemyśla, koleżanek i kolegów Damiana, z różnych zakątków świata w skupieniu, modlitwie i milczeniu oddało hołd Bohaterowi.

Na klepsydrze, informującej o śmierci Damiana, która znalazła się na tablicy tuż obok kościoła pw. św. Józefa księży Salezjanów, pojawiło się znamienne zdanie: „Zginął Bohater, chleb podając Bratu”.

– dodał ks. W. Wilkosz.

Świątynia oo. Salezjanów wypełniła się po brzegi. Ludzie stali u wrót wejścia głównego do kościoła, ale i na chodniku po drugiej stronie ulicy. Przybyli z różnych stron świata, bo przecież Damian, przemyślanin z krwi i kości, był obywatelem świata. Stał się jego bohaterem.

Decyzją prezydenta RP Andrzeja Dudy 35-latek został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Matce Damiana wręczył go przedstawiciel Kancelarii Prezydenta RP Dariusz Dudek.

• „Żegnamy dzisiaj wspaniałego, młodego człowieka. Odważnego i ofiarnego społecznika, przejętego ideałem solidarności. Wrażliwego na los pokrzywdzonych i najbardziej potrzebujących. Wstrząśnięty jego tragiczną śmiercią, wyrażam hołd dla poświęcenia, z jakim Damian zaangażował się w pomoc cywilnym ofiarom działań wojennych w Strefie Gazy. Wcześniej pomagał mieszkańcom broniącej się Ukrainy, między innymi w ostrzeliwanym przez Rosjan Charkowie oraz ludziom w tureckim dystrykcie Elbistan, dotkniętych skutkami potężnego trzęsienia ziemi. Zginął w wyniku izraelskiego ataku na konwój z transportem żywności, jako jeden z siedmiorga wolontariuszy World Central Kitchen. Ta tragedia nigdy nie powinna się wydarzyć! Nasz rodak miał przed sobą jeszcze długie życie. Jego działalność przynosiła chlubę nie tylko jemu, ale wszystkim Polakom. Niech wyrazem naszego największego szacunku i niegasnącej pamięci o nim będzie przyznany pośmiertnie Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (…)”

– napisał w specjalnym liście prezydent RP A. Duda.

Ekumeniczna msza święta za duszę zmarłego odbyła się pod przewodnictwem biskupa pomocniczego archidiecezji przemyskiej Krzysztofa Chudzio.

– powiedział prawosławny kapelan wojskowy, proboszcz prawosławnej parafii pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy w Przemyślu ks. protojerej płk Jerzy Mokrauz.

Po zakończeniu eucharystii kondukt pogrzebowy przeszedł przez miasto. Ulicą Salezjańską, Grunwaldzką, placem Konstytucji, mostem im. Orląt Przemyskich, ulicą Jagiellońską i Słowackiego na Cmentarz Główny. Wśród wielu gości obecny był m.in. ambasador Palestyny w Polsce Mahmoud Khalifa, wojewoda podkarpacki Teresa Kubas-Hul, prezydent miasta Przemyśla Wojciech Bakun.

Grób Damiana utonął w kwiatach. Przy górnej bramie głównej cmentarza w wielkim kotle na chętnych czekała… zupa. Przygotowana przez szefa Mikołaja Rykowskiego i członków katowickiej Fundacji „Wolne Miejsce”. Tej samej, z którą Damian wyjeżdżał na wolontariat. Taka sama zupa, jaką wielokrotnie Damian z ekipą World Central Kitchen przygotowywał dla najbardziej potrzebujących…

– powiedział na zakończenie uroczystości pogrzebowych jeden z przedstawicieli społeczeństwa palestyńskiego w Polsce.