Zrobieni na wnuczka. Starsze małżeństwo straciło 70 tys. dolarów

Oszuści, metodą na wnuczka, mieszkańców powiatu przeworskiego próbowali naciągnąć kilkanaście razy w ciągu ostatnich kilku dni. Udało się raz. Starsze małżeństwo z Kańczugi straciło 70 tys. dolarów, bo dało się przekonać, że ich córka spowodowała wypadek ze skutkiem śmiertelnym.

W ubiegły czwartek, 14 stycznia, w godzinach porannych 72-letnia mieszkanka gminy Kańczuga odebrała telefon.  Kobieta, którą usłyszała w słuchawce, podała się za jej córkę i poinformowała, że spowodowała wypadek drogowy. W jego efekcie życie miała stracić 62-letnia kobieta. W tym miejscu do rozmowy włączyła się następna osoba. Ta z kolei, udając policjantkę, wyjaśniła, że córce grożą poważne konsekwencje[paywall] i jeśli ma uniknąć więzienia, matka musi wpłacić 162 tys. euro. Informacja o tym, że mieszkanka gminy Kańczuga nie dysponuje taką kwotą, ale może zaproponować 70 tys. dolarów, bynajmniej nie zniechęciła oszustów – oznaczała bowiem, że ofiara połknęła haczyk. Natychmiast wydali kolejne instrukcje. 79-letni mąż kobiety miał wyjść pod sklep i czekać na policjanta. Kiedy kobieta została sama, otrzymała kolejny telefon, tym razem z informacją, że za chwilę pod jej dom podjedzie funkcjonariusz i odbierze pieniądze. Kobieta przekazała w ręce oszustów blisko 70 tys. dolarów.

O tym, że padła ofiarą naciągaczy, dowiedziała się znacznie później. Jej rozmówcy nakazali, by nie kontaktowała z nikim przed godziną 16. Dopiero wtedy 72-latka o zaistniałej sytuacji poinformowała syna – ten nie miał wątpliwości, że doszło do przestępstwa. Przeworscy policjanci natychmiast podjęli śledztwo w tej sprawie, ale jest ono trudne – starsze małżeństwo miało nawet problem z opisaniem osoby, która odebrała od nich pieniądze.

Zarzucili sieć

– Do niedzieli (17 stycznia przyp. autora) odebraliśmy 15 zgłoszeń o próbach oszustwa metodą na wnuczka z terenu powiatu przeworskiego – podaje oficer prasowy Komendy Powiatowej Policji w Przeworsku asp. szt. Justyna Urban, zaznaczając, że prób mogło być więcej, bo nie każdy, kto odebrał podejrzany telefon, musiał poinformować o tym policję. Choć metoda jest znana, pozostaje skuteczna. Co ciekawe wcale nie jest wyszukana, nawet jeśli jej zastosowanie wymaga sprytu i chłodnej głowy. Sprawcy działają podobnie jak rybacy zarzucający sieć. Dzwonią do wybranej grupy osób, licząc, że ktoś się „złapie”. Najczęściej potencjalne ofiary znajdują w książce telefonicznej – aparaty stacjonarne stosunkowo rzadko identyfikują numer, a ich posiadaczami są zwykle osoby starsze. Co istotne, przestępcy nie są w stanie wykonać rozpoznania, potrzebne do przeprowadzenia oszustwa informacje uzyskują od samych rozmówców.

– Najczęściej taka rozmowa zaczyna się od płaczu, nieartykułowanych dźwięków, ofiary w takich sytuacjach dopytują, z kim rozmawiają, nierzadko dając tym samym przestępcom wskazówki, jak mają dalej prowadzić rozmowę, za kogo się podać – wyjaśnia J. Urban. Dalszy przebieg przestępstwa zależy już od wyobraźni przestępców i zasobności ofiar. Przestępcy żądają pieniędzy za wyciągnięcie z tarapatów członka rodziny, wnuczka, córki, syna, za którego się podali, a swą wersję uprawdopodabniają, przedstawiając się jako stróże prawa, przedstawiciele szanowanych instytucji. – Policjanci nigdy nie zwracają się z prośbą o przekazanie jakichkolwiek pieniędzy – podkreśla rzecznik przeworskiej komendy. Łup odbierają najczęściej podstawione osoby, praktycznie nie zdarza się, by były to te same osoby, które wywiodły w pole swoje ofiary. – W toku prowadzonych działań najczęściej ustalamy, że rozmowy prowadzone są z numerów zarejestrowanych za granicą: w Wielkiej Brytanii, w Niemczech – stwierdza J. Urban. To z kolei sprawia, że ściganie sprawców jest skomplikowane, a najczęściej wpadają płotki.

Zachować ostrożność

Dlatego też w tej kwestii tak ważna jest profilaktyka. Jak przekonuje nasza rozmówczyni, alarm powinien nam się uruchomić, jeśli członek naszej rodziny dzwoni i prosi o pieniądze. W takich sytuacjach należy zachować ostrożność i pod żadnym pozorem nie wolno zdradzać, jakimi kwotami dysponujemy. Warto też zweryfikować rewelacje podawane telefonicznie u innego członka rodziny, dopytać się, czy osoba, która prosiła o pomoc, rzeczywiście jej potrzebuje. Warto też pamiętać, że policjanci nie informują telefonicznie o przebiegu spraw ani nie proszą o przekazanie komukolwiek pieniędzy.

– Jeśli poweźmiemy podejrzenie, że osoba podająca się za policjanta czy członka rodziny chce nas oszukać, najlepiej zakończyć rozmowę – instruuje J. Urban, apelując jednocześnie do bliskich osób starszych, by przypominali im o zagrożeniach ze strony oszustów telefonicznych, a najlepiej, by ustalili z seniorami konkretny sposób postępowania w podejrzanych sytuacjach.