Baśniowy świat Wiśniaka

Od 30 maja do 9 lipca w Kresowym Domu Sztuki w Dubiecku czynna jest wystawa malarstwa znakomitego krakowskiego artysty Kazimierza Wiśniaka.

Artysta od roku 1987 jest związany ze Słonnem koło Dubiecka, gdzie wielokrotnie uczestniczył w jesiennych Międzynarodowych Spotkaniach Artystów, organizowanych przez Galerię Sztuki Współczesnej w Przemyślu.

Tam powstała[paywall] większość jego obrazów prezentowanych na wystawie, a znajdujących się obecnie w zbiorach Galerii Sztuki Współczesnej w Przemyślu. Wystawa prezentowana w Dubiecku w związku z przypadającym w tym roku  dziewięćdziesięcioleciem urodzin artysty i czterdziestoleciem spotkań w Słonnem ma jubileuszowy charakter.

Kazimierz Wiśniak urodził się 11 grudnia 1931 roku w rodzinie łódzkich tkaczy. Początek nauki w szkole podstawowej przerwała mu wojna. Następnie w łódzkim Technikum Budowlanym poznał zasady rysunku i zdobył zawód. Potem jako technik pracował w obiektach wojskowych i znajdował czas na rysowanie z natury ocalałych fragmentów zbombardowanego miasta.

W 1953 roku w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie rozpoczął studiowanie architektury wnętrz. W 1956 roku wydziałowy asystent Bohdan Paczowski tekę jego prac, jako ciekawostkę, zaniósł redaktorowi naczelnemu „Przekroju” Marianowi Eilemu i Wiśniak zadebiutował rysunkami na łamach tego tygodnika. Tego roku z grupą kolegów tworzył „Piwnicę pod Baranami”.

W 1957 roku przeniósł się na Studium Scenografii do profesorów Karola Frycza i Andrzeja Stopki. W 1958 roku opracował z Piotrem Skrzyneckim komiks „Szaszkiewiczowa, czyli Ksylolit w jej życiu”, drukowany w odcinkach w „Przekroju”.

Swoją pierwszą scenografię zbudował w „Piwnicy pod Baranami” w stylu XIX-wiecznej maniery operowej do programu „Jezioro trzech wieszczek”. Potem był debiut scenograficzny w Teatrze Ziemi Lubuskiej do dramatu Henryka Ibsena „John Gabriel Borkman”.

Projektował też dekoracje do dyplomowego filmu Romana Polańskiego „Gdy spadają anioły”. Opracował ponad 250 scenografii w teatrach krajowych i zagranicznych (Oslo, Kopenhaga, Düsseldorf, Kijów, Moskwa, Zurych, Livorno, Sliven).

Drugą dziedziną sztuki uprawianą przez Wiśniaka jest malarstwo, w którym przez lata wypracował swój niepowtarzalny styl. Jego obrazy nawiązujące formą do ilustracji książeczek dla dzieci z XIX stulecia są często pastiszami na współczesność, którą artysta komentuje po swojemu. Jego przepełnione żywymi barwami obrazy zawsze są pogodne, radosne, przepełnione optymizmem.