Bliżej do beatyfikacji o. Wenantego

Papież Franciszek wyraził zgodę na publikację dekretu o heroiczności cnót zakonnika ojca Wenantego Katarzyńca, co otwiera drogę do jego beatyfikacji. Doczesne szczątki franciszkanina spoczywają w podcieniach kościoła w Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Pacławskiej.

Ta długo oczekiwana chwila nastąpiła podczas spotkania z papieża z kardynałem Angelo Amato, prefektem Kongregacji ds. Kanonizacyjnych. Doszło do niego 26 kwietnia br. Dzięki zgodzie na publikację dekretu o heroiczności  cnót otwarto drzwi do kontynuacji procesu beatyfikacji ojca Wenantego Katarzyńca, towarzysza św. Maksymiliana Kolbe, który mówił o nim : „O. Wenanty nie silił się na rzeczy nadzwyczajne, ale zwyczajne wykonywał w sposób nadzwyczajny”.

Urodzony koło Lwowa

Józef Katarzyniec urodził się w Obydowie (około 50 km od Lwowa na terenie Ukrainy). Po ukończeniu szkoły podstawowej uczył się w szkole wydziałowej w Radziechowie. W 1904 roku trafił do seminarium nauczycielskiego w Lwowie, a w 1908 r. rozpoczął nowicjat w tamtejszym Zakonie Braci Mniejszych Konwentualnych przyjmując imię zakonne Wenanty. Rok później, po złożeniu ślubów zakonnych został wysłany na studia filozoficzno-teologiczne do Krakowa; tam też, 2 czerwca 1914 r., otrzymał[paywall] święcenia kapłańskie. Przez rok posługiwał jako wikariusz parafii w Czyszkach położonych na południowy wschód od Lwowa. Następnie powierzono mu zadanie mistrza nowicjatu. Będąc słabego zdrowia, zachorował na gruźlicę, nie zmniejszył jednak z tego powodu swojego zaangażowania jako wychowawca; na jakiś czas wysłano go na odpoczynek do Hanaczowa i Kalwarii Pacławskiej. W 1920 r. przeniesiono do sanktuarium w Kalwarii Pacławskiej, gdzie zmarł 31 marca 1921 r. Jego ciało pochowane 2 kwietnia na miejscowym cmentarzu, zostało później, 16 sierpnia 1950 r., przeniesione na krużganki klasztorne.

„Wzywajcie jego wstawiennictwa ...”

Etap diecezjalny procesu beatyfikacyjnego odbywał się w Przemyślu w okresie od 27 czerwca 1950 r. do 30 kwietnia 1951 r. Positio, czyli opis historii życia Katarzyńca ukończono 2 stycznia 1996 r. 30 kwietnia 2013 r. kongres konsultorów teologicznych przebadał je. 5 kwietnia 2016 r. pozytywną opinię wyrazili kardynałowie i biskupi. Od tej chwili Sługa Boży może być czczony pod tytułem czcigodny.

– Jesteśmy wszyscy zachęcani, by dodawać odwagi osobom, zwłaszcza ciężko chorującym, aby wzywali jego wstawiennictwa, tak aby można było doprowadzić do jego beatyfikacji – napisał Angelo Paleri, postulator generalny franciszkanów.