Wiosną oszałamia liliowymi girlandami, które tworzą pachnące, spadające kaskadami kwiatów zasłony. Może osiągnąć wiek ponad 50 lat i długość ponad 30 metrów. To glicynia zwana słodlinem lub wisterią. Jak ją uprawiać?
Glicynia to silne, ekspansywne i długowieczne pnącze. Pochodzi z Dalekiego Wschodu, rośnie dziko w wilgotnych lasach Chin, Korei, Japonii oraz we wschodniej części USA. W Europie przepiękne okazy znajdziemy na południu kontynentu oraz w łagodnym, nadmorskim klimacie Irlandii, Wielkiej Brytanii i Francji. W naszych ogrodach prezentuje się nieco skromniej, ale i tak należy do najpiękniejszych i najbujniej kwitnących pnączy. Do uprawy polecane są dwa gatunki glicynii: kwiecista (wisteria floribunda) oraz chińska (wisteria sinensis).
Uwaga na mrozy! Długotrwałe, poniżej -10 stopni Celsjusza uszkadzają pąki kwiatowe, a czasami niszczą całą roślinę. Zabójcze bywają zwłaszcza dla młodych egzemplarzy, dlatego w pierwszych trzech latach po posadzeniu należy całą roślinę okrywać agrowłókniną lub słomianymi matami. W kolejnych latach wystarczy chronić bryłę korzeniową i nasadę pnia.
Prawidłowe cięcie to podstawa
Od trzeciego roku glicynie należy regularnie przycinać. Cięcie podstawowe wykonujemy latem (lipiec – sierpień). Nowe pędy skracamy wtedy o mniej więcej połowę, pozostawiając 15 – 20 cm pędu przy nasadzie. Wczesną wiosną, kiedy zaczynają nabrzmiewać pąki kwiatowe, usuwamy pędy chore, przemarznięte oraz te, które zakłócają ładny pokrój pnącza. Glicynia znosi nawet bardzo radykalne cięcie i rozwija nowe pędy nawet z grubszych pni. Pozwala to na odmłodzenie starych roślin.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze