Kredyt jako antidotum na kryzys małżeński

Jest kilka spraw pewnych na tym świecie. Oto jedna z nich: skoro się wzięło kredyt we frankach szwajcarskich, to bezapelacyjnie trzeba go spłacać do końca życia, a może i dłużej.

Akcja komedii „Małżeństwo we frankach” autorstwa Jana Jakuba Należytego oparta jest na prostym założeniu: solidarne zaciągnięcie przez małżonków kredytu we frankach szwajcarskich nie tylko utrudnia życie rodzinne od strony ekonomicznej, ale komplikuje je niemiłosiernie w czasie kryzysów małżeńskich. Bohaterowie dwuaktówki są artystami w średnim wieku, świeżo po rozwodzie. Ich sytuacja się gmatwa.

Obojgu zależy na luksusowym apartamencie, który sprawili sobie na kredyt. Jako kulturalni ludzie, za których się uważają, a przynajmniej do takiego miana aspirują[paywall], umawiają się: ty na górze, ja na dole. Ty ciągle w pracy, ja ciągle w pracy, więc będziemy się mijać bezkolizyjnie. Umawiają się również co do tego, aby o rozwodzie nie mówić rodzicom głównej bohaterki.

– To by mamusię i tatusia zabiło – uzasadnia była małżonka. Były mąż się zgadza. Sytuacja się komplikuje. Rodzice głównej bohaterki: matka – apodyktyczna, emerytowana pani naukowiec, ojciec – emerytowany oficer marynarki wojennej, jak sam o sobie mówi, „pantoflarz z wyboru”, przeżywają bardzo późny kryzys małżeński. W przeciwieństwie do swoich pociech nie zamierzają się z tym kryć. Rodzi to wiele zabawnych sytuacji, nieporozumień, zwrotów akcji.

Wszystko kończy się – jak to w komedii – happy endem. Młodzi bohaterowie skonfrontowali swoje problemy z problemami rodziców. Kryzys tych ostatnich okazał się wyimaginowany. Jego źródłem była niezależna od wieku i stażu małżeńskiego potrzeba bliskości. Aby wzmocnić happy end, rodzice spłacają za swoje pociechy cały kredyt we frankach szwajcarskich. Frankowicze są ocaleni na całej linii. Brawo.

***

Dziedziniec Zamku w Krasiczynie w niedzielne popołudnie (31.07.) tradycyjnie zapełnił się do ostatniego krzesła. Perypetie młodych małżonków i ich rodziców wywoływały co rusz salwy śmiechu. Publiczność znakomicie wychwytywała niuanse na styku damsko-męskich potrzeb sercowych. Jakże by inaczej. Po prawdzie na scenie samo życie

. Aktorzy Krakowskiego Teatru Komedii robili co trzeba: bawili, wzruszali, dawali do myślenia. Przedstawienie było kolejną artystyczną propozycją Fundacji Pro Arte et Historia sezonu 2022. 

fot.A. Jaremko
Bohaterowie dwuaktówki są artystami w średnim wieku, świeżo po rozwodzie. Ich sytuacja się gmatwa. Obojgu zależy na luksusowym apartamencie, który sprawili sobie na kredyt.