Kupując chleb razowy z ziarnami słonecznika...

Kiedy chcę się dowiedzieć, co tak naprawdę w trawie piszczy, wyłączam telewizor. No bo cóż się dowiem ze ściśle określonej stacji rządowej, skoro w niej obowiązuje myślenie magiczne, a hitem minionego tygodnia w internecie stał się mem o Titanicu, którego rejs zakończyłby się szczęśliwie, gdyby go relacjonowała TVP.

Z drugiej wszak strony, gdybym oglądał dłużej niż około godziny programy informacyjno- publicystyczne wrażej stacji, której nazwę strach wymawiać, to deprecha pewna. O dziwo, programy informacyjno-publicystyczne stacji, która jest także ściśle określonym głosem w twoim domu, działają podobnie. Najlepiej przed snem zaordynować sobie programy informacyjne Polsatu. I miło, i grzecznie, i jakoś tak przyjemnie. Do tego herbatka z lipy i lulu.

No ale jednak rzeczywistość, szczególnie ta codzienna, zwykła, lokalna, przyziemna skrzeczy. Słychać skrzeczenie na każdym kroku. Wystarczy wejść do ulubionego sklepiku z pieczywem. Zanim jednak wejdę, najpierw grzecznie czekam przed sklepem w kolejce. Do środka mogą wejść tylko dwie osoby, wymagane maseczki. I oczywiście jazda.

– Kto to widział, tak ograniczać wolność obywatelską. Maseczki to jakaś totalna bzdura. Lobby medyczne ogłupia ludzi. Do tego ta francowata Bruksela – bez skrępowania peroruje pan w sile wieku. Reszta kolejki skrępowana milczy. Boi się jego siły wieku.

Obywatel nerwowo przestępuje z nogi na nogę, ale rozmówcy nie znalazł. Kupując chleb razowy z ziarnami słonecznika, zamieniam kilka zdań ze znajomą ekspedientką. – Tu tak zawsze? – pytam. – Ludzie od miesięcy mówią tylko o covidzie, chorobach i obostrzeniach sanitarnych. Ja to rozumiem, tylko dlaczego w tym musi być tyle agresji? – odpowiada pytaniem ekspedientka.

W osiedlowym sklepie starsza pani musi zrezygnować z topionego serka. Zostanie przy dwóch bułkach, mleku i kostce masła. Czy w telewizorze dowiem się czegoś więcej o jej sytuacji materialnej, życiowej, zdrowotnej? A może któryś z parlamentarzystów podzieli się właśnie otrzymaną rekompensatą z Polskiego Ładu?

Zatem gdy już wrócisz, Drogi Czytelniku, z pracy, gdy zaliczysz codzienną gonitwę po sklepach, gdy odrobisz z dziećmi wszystkie lekcje i jeszcze nie padniesz na twarz, to posłuchaj sobie przebojów śląskich lub innej wesołej muzy.