Mieszkańcy stracili cierpliwość. Miasto nie ma pieniędzy

Mieszkańcy osiedla przy ulicy Batorego, popularnie zwanego wojskowym, posiadacze garaży, tworzący wspólnotę mieszkaniową, mają już dość użerania się z drogą dojazdową do nich. Mimo wielokrotnych próśb o remont tego odcinka, jak łatali dziury sami, tak łatają. I pewnie łatać będą dalej, bo miasto nie ma pieniędzy.

Sprawa ciągnie się już od wielu lat. W 2008 roku do ówczesnego zastępcy prezydenta miasta Wiesława Jurkiewicza wpłynęło pierwsze pismo w tej sprawie. – Chodzi nam o cały łącznik między ulicą Batorego a Zielińskiego. Do pas drogi, należący do miasta o szerokości kilkunastu metrów. Jako właściciele garaży otrzymaliśmy ten teren w użytkowanie wieczyste na sto lat. Każdy płaci podatki za pięćdziesiąt metrów kwadratowych, ale do tej pory nie wiem, za który fragment płacę. Kwartalnie wychodzi około czterdzieści złotych – tłumaczy Michał Bogucki[paywall].

– Jakieś piętnaście lat temu zostaliśmy zobligowani do wykupienia garaży i terenu w całości. Wszystko było zrobione notarialnie, za procedury zapłaciliśmy po tysiąc złotych. Przy podpisywaniu umów nie było tak naprawdę wiadomo, kto co ma robić. Trudno powiedzieć, że mamy obowiązek dbać o cały teren. Nigdzie nie ma takiego zapisu. Ale podatki musimy płacić. Taki zapis jest i jest egzekwowany bezzwłocznie – twierdzi Mirosław Kania.

– Na którymś z zebrań, w którym uczestniczył sam prezydent Robert Choma, padło pytanie, czy kiedykolwiek ta droga ma szansę na remont. Nie doczekaliśmy się odpowiedzi. Łataliśmy i łatamy te dziury we własnym zakresie. Kupowaliśmy żwir, rozrzucaliśmy go. Ale to była i jest syzyfowa praca. Każdy większy opad deszczy wszystko wypłukuje. Wówczas dokładamy żwir, a tym samym podnosimy poziom drogi. Za moment będzie ciężko wjechać do garażu. Tę drogę trzeba zrobić od podstaw – słusznie zauważa M. Bogucki.

Bo nie mieszka tu nikt ważny...

– Kiedyś był mieszkańcem tego osiedla były radny Józef Leja. Próbował się z tą sprawą przebić, ale nie udało się. Więc co my, zwykłe szaraki, możemy. Nie mieszka na naszym osiedlu żaden przedstawiciel władzy. Bo gdyby mieszkał, to pewnie droga już dawno zostałaby zrobiona. Tak jak dzieje się to w różnych polskich pipidówkach – zauważył Kazimierz Witek.

– Oficjalne pisma i prośby nic nie dają, więc postanowiliśmy poprosić o pomoc media. Może kiedy nagłośni się tę sprawę, ktoś się zreflektuje. Oczekiwalibyśmy, aby wreszcie ktoś na nasze błagania zareagował. Niechby ktoś przysłał przynajmniej jakiś specjalistyczny sprzęt, zebrał część nawierzchni. My jesteśmy w stanie złożyć się na materiał i pomóc przy pracach w czynie społecznym – zadeklarował Mirosław Kania.

Nie ma pieniędzy

Skoro przez tyle czasu nic nie drgnęło w sprawie tego łącznika, więc pytając w przemyskim urzędzie miejskim, czy jest szansa, aby odcinek ten doczekał się remontu, liczyliśmy z jedną odpowiedzią. I nie pomyliliśmy się... – Odcinek drogi pomiędzy ulicami Batorego a Zielińskiego wymaga z pewnością remontu, a w zasadzie musiałaby to być budowa drogi od podstaw. Niestety, na taką inwestycję brakuje pieniędzy w miejskim budżecie. Podobne inwestycje są stopniowo realizowane przez przemyski Zarząd Dróg Miejskich, w miarę posiadanych możliwości i pilności ich wykonania. Trudno w tej chwili określić kiedy, ale także ten drogowy problem zostanie rozwiązany – powiedział rzecznik prasowy przemyskiego magistratu Witold Wołczyk.