Pielgrzymi wrócili na Kalwarię Pacławską [ ZDJĘCIA, WIDEO]

W zeszłym roku Wielki Odpust Kalwaryjski znacznie różnił się od tych z ostatnich kilkudziesięciu lat. Jeśli ktoś się zastanawiał, czy pielgrzymi nadal będą licznie odwiedzać to święte dla katolików miejsce, odpowiedź brzmi: tak. Choć w tym roku forma pielgrzymowania była trochę inna.

W 2020 r. wszystko było podporządkowane pandemii i nie ominęło to także odpustu. Mocno okrojony program, bez odprawiania głównych dróżek, sporo miejsca na parkingach i na placu w czasie głównych celebracji, nieliczne piesze pielgrzymki.

W tym roku wszystko wróciło do normy. Na Kalwarii znów było tłoczno. Sporo osób w kościele przed obrazem Matki Bożej i na placu klasztornym. Na ulicach stragany, a przy nich gwarno i kolorowo. Nabożeństwa dróżek odbyły się tak jak zwykle przy licznym udziale pątników z różnych stron Podkarpacia.

Inna była jednak forma pielgrzymowania. Nie wszystkie parafie zdecydowały się na wyjścia piesze – niektóre grupy przyjeżdżały autokarami, w innych przypadkach ludzie przyjeżdżali indywidualnie i dopiero na miejscu formowali grupy.

Z kolei te, które szły pieszo do Kalwarii Pacławskiej, były mniej liczne niż zazwyczaj. Od lat widzi się, że[paywall] coraz więcej osób przyjeżdża na odpust samochodami na wybrane punkty programu. W tym roku było to widoczne bardzo mocno. W ciągu dnia tłumy, późnym wieczorem w miejscowości i na parkingach robiło się naprawdę bardzo luźno.

Czy tak będą wyglądać odpusty w kolejnych latach? Czas pokaże.

„Jesteśmy jak te małe dzieci”

Głównym kaznodzieją odpustowym był o. Radosław Kramarski z Wrocławia, a dróżki prowadzili biskupi: w piątek Edward Kawa ze Lwowa, a w sobotę Krzysztof Chudzio z Przemyśla. Bp Kawa przewodniczył także mszy św. w czwartek, 12 sierpnia.

W homilii wyraził radość i wdzięczność z powodu licznego udziału wiernych i księży w tegorocznym odpuście. – Jest nas naprawdę dużo i za to dziękuję Bogu. I dziękuję wam za waszą odwagę, za to, że tu jesteście dzisiaj, że tutaj podążacie, że to wzgórze kalwaryjskie i spotkanie z Bogiem za pośrednictwem Matki Kalwaryjskiej jest dla was ważne – powiedział.

– Dzisiaj tutaj jesteśmy jak te małe dzieci, które przychodzą do Mamy, aby nas pocieszyła, aby nas przytuliła, aby nam pomogła, bo potrzebujemy Jej pomocy, Jej wsparcia, Jej wstawiennictwa, Jej obrony – podkreślił.

Lwowski biskup pomocniczy zwrócił uwagę, że każdy pielgrzym przychodzi z innym doświadczeniem, ciężarem, a także podziękowaniem. – Ważne, abyśmy zrozumieli, z jakim jarzmem przychodzimy – wskazywał.

W kolejnym dniu metropolita przemyski abp Adam Szal zwracał uwagę na postawę pełnego zaufania Bogu przez Maryję. Stwierdził, że Maryja, przyjmując orędzie Boże w czasie Zwiastowania, była świadoma, że będzie ją to kosztowało wiele ofiar. – To było przyjęcie nowego życia, nie jako udręki, a jako znaku Bożej miłości – powiedział.

Kardynał i nuncjusz

14 sierpnia mszy „na galerii” przewodniczył abp Salvatore Pennacchio, nuncjusz apostolski w Polsce. Jego wizyta w Kalwarii Pacławskiej była związana z pierwszą rocznicą ustanowienia miejscowego Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej bazyliką mniejszą.

Dekret Stolicy Apostolskiej ogłosił abp Adam Szal podczas mszy świętej 13 sierpnia 2020 r. Uroczystościom miał przewodniczyć abp Salvatore, jednak ze względów epidemicznych nie mógł wówczas przyjechać do Kalwarii Pacławskiej.

W homilii nuncjusz zwrócił uwagę, że Polakom Wniebowzięcie NMP przypomina o związku naszej narodowej historii z Maryją i jej Synem. – Mówi wam o tym, że jako jej dzieci nie jesteście sami – powiedział.

Sumie odpustowej 15 sierpnia przewodniczył z kolei kard. Robert Sarah, były prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. On również miał być rok temu na uroczystości ogłoszenia sanktuarium bazyliką mniejszą, jednak na drodze do tego stanęła pandemia koronawirusa. Trudno więc na tym odpuście uniknąć odniesień do ubiegłorocznego.

W homilii kard. Sarah powiedział, że Wniebowzięcie Maryi „ukazuje nam podstawę dla naszej godności, dla godności każdej osoby ludzkiej, włączając w ową godność również dziecko w łonie matki, chorego przykutego do łoża lub też niepełnosprawnego”. – Tak więc my musimy respektować godność naszego ciała; to bowiem ciało powołane zostało do zmartwychwstania – dodał.

Mówił także o roli wspólnot wierzących, które muszą być „gorliwie żyjące” i prowadzić ludzi „do Jezusa Chrystusa poprzez głoszenie Ewangelii, cichą kontemplację, modlitwę i sakramenty”.

Oratorium na 100. rocznicę śmierci

Dwie rocznice szczególnie towarzyszyły tegorocznemu odpustowi w Kalwarii Pacławskiej. Pierwsza to 100. rocznica śmierci sługi Bożego o. Wenantego Katarzyńca i trwającego roku poświęconego jego pamięci.

Z tej okazji 14 sierpnia o 20.30 odbyła się prapremiera oratorium „Odnalezione szczęście”, którego kompozytorem jest Andrzej Mozgała z Rzeszowa do tekstów ks. Krzysztofa Lechowicza z diecezji sandomierskiej oraz o. Edwarda Staniukiewicza, franciszkanina z Kalwarii Pacławskiej, kustosza grobu o. Wenantego Katarzyńca.

Wykonawcami oratorium byli soliści: Justyna Reczeniedi – sopran, Iwona Kowalkowska – mezzosopran, Andrzej Głowienka – tenor, Jakub Milewski – baryton oraz o. Edward Staniukiewicz – narrator. Towarzyszyli im: Sanocki Chór Kameralny, Chór Katedry Muzyki Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, muzycy Orkiestry Reprezentacyjnej Straży Granicznej z Nowego Sącza, a także Podkarpacka Orkiestra Kameralna. Dyrygentem i dyrektorem muzycznym całego wydarzenia jest dr hab. prof. UJK Elżbieta Przystasz.

Koncert był transmitowany m.in. przez ogólnopolski kanał TVP 3, a patronat honorowy nad nim objął prezydent Andrzej Duda.

Zakrwawione koszule

Z kolei 9 sierpnia br. minęło 30 lat od śmierci polskich misjonarzy męczenników z Pariacoto w Peru – bł. Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego.

W kaplicy św. Rafała na widok publiczny zostały wystawione koszule, w których zginęli zastrzeleni przez terrorystów z komunistycznego ugrupowania „Sendero Luminoso” (Świetlisty Szlak).