Pizzeria Galicyjska nie ma sobie równej

Czwarte już pokolenie sięga po pizzę „od Dominiaków”. Co przesądza o jej powodzeniu? Receptura – od lat ta sama, mąka sprowadzana obecnie z Mazowsza, duch sławy, którego tchnęły w lokal przy Franciszkańskiej 20 goszczące tam gwiazdy polskiego kina, estrady i sportu, a może po prostu serce włożone w produkcję pizzy?

Przemyska Pizzeria Galicyjska powstała w 1978 r. na wzór podobnej, działającej w Krakowie, na Szewskiej. – Ta krakowska nie przetrwała próby czasu, nasza – owszem – rozpoczyna opowieść Krzysztof Dominiak, właściciel lokalu. Wcześniej była tu, czyli na Franciszkańskiej 20, cukiernia. Niewielka przestrzeń, niespełna 60-metrowa (wraz zapleczem), swój nietuzinkowy wystrój zawdzięcza kunsztowi Romana Taworskiego, plastyka i dekoratora, który jeszcze za czasów cukierni w 1971 r., w myśl własnego projektu ozdobił mury wewnątrz kawałkami kolorowego szkła.

Dziś ściany udekorowane są dodatkowo zdjęciami oraz autografami znanych osobistości ze świata kina i sportu. To już efekt[paywall] starań oraz kontaktów Krzysztofa Dominiaka. Najpierw, odbywając służbę wojskową w Łodzi, poznał piłkarzy: m.in. Zbigniewa Bońka, Grzegorza Latę, Jana Domarskiego, boksera Jerzego Kuleja, lekkoatletę Władysława Kozakiewicza oraz mistrzów innych dyscyplin sportu. Następnie, pracując w Przemyślu, w Wojewódzkim Domu Kultury, miał sposobność, zadzierzgnąć więzy z gwiazdami dużego i małego ekranu oraz estrady, w tym Emilią Krakowską, Markiem Kondratem, Janem Nowickim. Z kolei hasło reklamujące pizzerię „Nasza pizza Was zachwyca” wymyśliła w styczniu 1990 r. poetka Agnieszka Osiecka.

Pizza zachwyca od lat

Jeszcze nieco historii… Niegdyś pizzeria funkcjonowała pod szyldem Przemyskiej Spółdzielni Spożywczej „Społem”. Żona Krzysztofa Dominiaka, Irena została skierowana tu do pracy w 1985 r. przez ówczesnego prezesa spółdzielni. Wcześniej prowadziła restaurację Eger. W 1990 r. przejęła pizzerię na własność. Krzysztof dołączył do niej rok później, po odejściu z WDK.

Pizza po przemysku zastrzeżona

W 2011 r. Dominiakowie wystąpili do Urzędu Patentowego o zastrzeżenie znaku towarowego „pizza po przemysku”. – Procedura chwilę trwała. W 2013 r. otrzymaliśmy ochronę patentową na 10 lat. Urzędnicy potwierdzili unikalność produktu, nigdzie indziej go nie ma. I być nie powinno. Nikomu w Polsce nie udzieliliśmy pełnomocnictwa na robienie tej pizzy, nie mamy filii. Jeżeli ktoś produkuje coś podobnego, to jest to tylko marnej jakości podróbka – podkreślają Irena i Krzysztof.

Na sukces Pizzerii Galicyjskiej pracują od lat właściciele, a także obecna załoga, z której państwo Dominiakowie są bardzo zadowoleni. – Dobrego pracownika trzeba szanować i doceniać. My nie udajemy, że płacimy, oni nie udają, że pracują – stwierdza Krzysztof Dominiak. – Co istotne, nie prowadzimy działalności w niedzielę i święta – dodaje.

Wczoraj a dziś

Kiedy w branży restauracyjnej działo się lepiej? Dawniej czy dziś? – pytamy właściciela pizzerii. – Trudno porównywać dawne czasy do obecnych. Niegdyś nie było swobody gospodarczej, ale… W Przemyślu nieźle prosperowało kilka restauracji, w których grały zespoły na żywo, organizowano dansingi. O godzinie 19. nie było łatwo w takich miejscach o wolny stolik. Inaczej funkcjonowały zakłady pracy. Ludzie mieli pieniądze, za które nie bardzo wiedzieli co kupić. Około godziny 15., gdy przemyślanie wysiedli z autobusów przed pocztą i podążali w kierunku centrum, wyglądało to tak, jakby codziennie szedł pochód pierwszomajowy – odpowiada Krzysztof Dominiak.

Niezależnie od zmieniających się realiów gospodarczych Pizzeria Galicyjska była i jest jednym z najchętniej odwiedzanych lokalów gastronomicznych w mieście. Pizza tu sprzedawana w opinii klientów zdecydowanie nie ma sobie równej. 

fot.Aleksandra Białoń
Wewnątrz lokalu ustawionych jest 8 stolików, co daje 24 miejsca siedzące. W okresie letnim działa ogródek, w którym jest 18 miejsc.