Przeżyliśmy kolejny koniec świata

Pomiędzy 22 a 28 września w Ziemię uderzyć miała potężna asteroida. Oświadczenie w sprawie wydała nawet NASA, zaprzeczając doniesieniom tabloidów. Agencja potwierdziła natomiast, iż z niedzieli na poniedziałek (27/28 września br.) dojdzie do zaćmienia Księżyca, co też się stało.

Samozwańczy prorocy oraz środowiska pseudonaukowe od dawna wskazują na możliwość zagłady ludzkości wskutek kosmicznej katastrofy. Eksperci z NASA uspokajają: w ciągu najbliższych stu lat prawdopodobieństwo kolizji Ziemi ze skałą kosmiczną jest nikłe, sięgające 0,01 proc.

Proroctwa Efraina Rodrigueza

Zaczęło być o nim głośno po koniec sierpnia br. W internecie po dziś dzień obejrzeć można filmiki, na których portorykański polityk wieszczy uderzenie gigantycznej asteroidy w kontynent amerykański. Wedle jego wizji kolizja miała wywołać potężne trzęsienie ziemi (12. stopnia), w konsekwencji zagładę.

Teoria zdobyła sporą popularność. Fałszywy prorok okazał się bardzo medialny[paywall], m.in. założył profile na Facebooku w kilku językach. Gdy NASA studziła emocje, zwolennicy Rodrigueza twierdzili, iż agencja ukrywa prawdę z powodu własnej opieszałości, bowiem zbliżający się niebezpieczny obiekt zauważyła za późno…

Najsłynniejsze końce świata

21 grudnia 2012 roku to już historyczna data. Wskazywał nań jako na dzień apokalipsy kalendarz Majów. Wydarzenie łączono z wystąpieniem zjawiska zaćmienia drogi mlecznej i odcięciem Ziemi od życiodajnej energii, płynącej z czarnej dziury. Jak dotąd, świat wciąż podlega sile grawitacji – czasoprzestrzeni czarnej dziury zdecydowanie nie opuścił.

Okazuje się, iż spiskowej teorii, mówiącej o apokalipsie, być może zawdzięczamy coroczną dobrą zabawę w noc sylwestrową. Jeden z końców świata był datowany na 31 grudnia 999 roku. W średniowiecznej chrześcijańskiej Europie uwierzono, że wówczas nastąpi paruzja – powrót Chrystusa na Ziemię i Sąd Ostateczny. Legenda głosi, iż kiedy nic takiego się nie wydarzyło, zaczęto świętować. W ten sposób narodziła się tradycja żegnania starego roku i witania nowego.

Noc Krwawego Księżyca

Zapowiedzi końca świata związane z wystąpieniem zjawiska Krwawego Księżyca znaleźć można w proroctwach oraz w Biblii. Mowa o nim w Księdze Joela, Apokalipsie św. Jana, Dziejach Apostolskich. Zbliżającą się zagładę ludzkości zwiastować mają niecodzienne zjawiska na ziemi i niebie: ognie, słupy dymne, czarne słońce, księżyc niczym krew.

Zapowiedzi końca świata związane z wystąpieniem zjawiska Krwawego Księżyca znaleźć można w proroctwach oraz w Biblii. Mowa o nim w Księdze Joela, Apokalipsie św. Jana, Dziejach Apostolskich.

Noc z 27 na 28 września okazała się rzeczywiście wyjątkowa. Gołym okiem można było obserwować Krwawy Księżyc, który przed świtem widoczny był nisko, nad północno-zachodnim horyzontem. Zjawisko utrzymywało się ok. 4 godzin. Najbliższego satelitę Ziemi, czyli właśnie Księżyc, zobaczyliśmy jako obiekt nieco większy niż zazwyczaj i świecący na czerwono.

Bez błyskawic, gromów i tajemniczych znaków

Większość apokaliptycznych wizji, zarówno proroctw, jak i wyobrażeń literackich czy malarskich obfituje w sceny budzące strach, grozę. Jedynie u Czesława Miłosza w Piosence o końcu świata w dniu apokalipsy ów nie rozpada się na atomy, nie przeistacza w nicość, nie słychać trąb archanielskich. „W dzień końca świata/Kobiety idą polem pod parasolkami,/Pijak zasypia na brzegu trawnika,/Nawołują na ulicy sprzedawcy warzywa/I łódka z żółtym żaglem do wyspy podpływa”. A zatem, być może koniec świata właśnie trwa…