Szkoła XXI wieku, ale jaka?

To kluczowe pytanie XII Ogólnopolskiej Konferencji Animatorów Pedagogiki C. Freineta. Mottem konferencji była myśl: Pozwólmy dziecku doświadczać po omacku, wydłużać swe korzenie, drążyć, dowiadywać się, porównywać … (C. Freinet).

– Dajmy dzieciom święty spokój, pozwólmy im działać swobodnie, gdyż tkwi w nich naturalny głód wiedzy, nie zniechęcajmy ich – sugerowała Kazimiera Piwko, przewodnicząca konferencji (PSAPC.F).

Aktualnie nastała epoka dziecka zarządzanego, niedysponującego wolnym czasem, biegnącego ze szkoły na zajęcia pozalekcyjne. – Rozkład dnia wielu dzieci przyprawiłby o ból głowy niejednego dyrektora – ostrzegała K. Piwko. Co więcej, w opinii animatorów pedagogiki Freineta (zapewne nie tylko) współczesna tradycyjna placówka oświatowa to szkoła przetrwania, gdzie zadawanie pytań jest ryzykowne. Hasłowo można by scharakteryzować istniejący stan rzeczy następująco: testy, testy, egzaminy; ocenianie, rankingi; przymusy i zakazy; górowanie teorii nad praktyką i umiejętnościami. Tymczasem kształcenie należy podeprzeć doświadczaniem rzeczywistości, zaś zadawanie pytań winno być normą. 

Czy nowoczesne technologie w szkołach są obecne i potrzebne?

Wskazany nowy model stosunków nauczyciel – uczeń

Okazuje się, iż dzieci i młodzież są „cyfrowymi tubylcami”, dorośli zaś „cyfrowymi imigrantami”. „Cyfrowi tubylcy” szybciej podejmują decyzje, dynamiczniej oceniają docierające do nich informacje, są kreatywni, otwarci na innowacje, nie są biernymi odbiorcami treści. W tej sytuacji nauczyciele mogą się wielu rzeczy nauczyć od podopiecznych.

Nauka nie tylko w szkolnych murach

– Jak najczęściej wychodźmy z uczniami poza mury szkoły. Smartfony i tablety warto zabrać na łąkę, do lasu czy na miejski rynek, żeby tam przeprowadzić zajęcia. Dzięki mobilnym urządzeniom można łatwo uczniów zmotywować do bardzo sensownej własnej aktywności pozalekcyjnej – zdrowej (świeże powietrze i ruch) oraz owocnej edukacyjnie – apelował dr P. Grochowalski.

Rewizyta nauczycieli z Finlandii

Konferencję współorganizowały Polskie Stowarzyszenie Animatorów Pedagogiki C. Freineta (Grupa Regionalna Przemyśl), PCEN (oddział w Przemyślu), Fundacja Generator Inspiracji. Wykłady oraz warsztaty prowadzone były w dniach 1 – 4 października w Przemyślu oraz we Lwowie. Za merytoryczną stronę przedsięwzięcia odpowiadała Elżbieta Komarnicka – konsultant PCEN i animator PSAPC.F.

W konferencji wzięło udział 105 osób (m.in. z Białegostoku, Bydgoszczy, Gdańska, Katowic, Ostrołęki, Poznania, Warszawy, Wrocławia). Z rewizytą przybyli pedagodzy z Finlandii. Nauczyciele z Polski, w tym z Przemyśla uczestniczyli wcześniej w szkoleniu w finlandzkim mieście Rauma. 

Blok warsztatowy prowadzili m.in. Tadeusz Polański (PCEN Rzeszów), Adam Ptasiński, Kamil Wrzos (Fundacja Generator Inspiracji), Danuta i Ireneusz Wiech (Studio Interaktywnej Nauki i Zabawy Przemyśl).