Urodzony pod ostrzałem

Kolejne potwierdzenie, ze w naszym regionie pomocy w czasie wojny udzielali Żydom   mieszkańcy pochodzenia ukraińskiego.Ale to już norma.Zdarzały sie też wyjatki

To że  człowiek jest uczciwym,porządnym nie ma nic wspólnego z narodowością, pośród Ukraińców jak w każdej innej narodowości byli, są i będą  właśnie tacy jak i  najgorsi zwyrodnialcy.  Przecież są  dowody na  mordowanie Żydów na terenie obecnej Ukrainy   zarówno przez cywili  jak i formacje policyjno-wojskowe złożone  z Ukraińców . Strzelali   jak do kaczek,czy mordowali czym tylko się dało.   Ukraińcy często stanowili obsadę  oddziału strażniczego w obozach koncentracyjnych. I to są fakty.      W tym przypadku mamy dowód na człowieczeństwo  mieszkańca Przemyśla  pochodzenia ukraińskiego,  dzisiejsi  mieszkańcy Przemyśla pochodzenia ukraińskiego powinni być  z tego faktu dumni.       Problem  leży moim zdaniem w czym innym, dzisiaj nie możliwe jest pociągnięcie do odpowiedzialności osób bezpośrednio odpowiedzialnych za zbrodnie z racji tego że one wymarły.   Po pierwsze sami Żydzi musieli by podać  prawdziwą  ilość wymordowanych   po drugie  o ile to możliwe należałoby ustalić personalnie nazwiska  mordujących, wbrew pozorom to wcale nie było trudne w latach powojennych,ludzie doskonale   wiedzieli kto  co robił w czasie wojny.  Tymczasem Żydzi  na  wymordowanych swoich rodakach  stworzyli  biznes zwany  holocaustem  a poszczególne narody nie były  zainteresowane    obwinianiem własnych obywateli. Skutki mamy jakie mamy.  Jest jeszcze problem Żydów którzy zostali uratowani za pieniądze i kosztowności przekazane  tym którzy ich ukrywali , nie czuli oni wdzięczności uważając  że   za swoje uratowanie zapłacili ogromną cenę.  A ci ratujący  nie mieli chęci do przyznania  się do  swojej  "bezinteresowności".    Nie uproszczaj Tadeusz tematu który jest skomplikowany.

Mnie interesuje własne podwórko czyli nasze miasto i nasz region.Tutaj  zjawisko pomaganiz Żydom w czasie wojny było norma wśród mieszkańców naszego miasta ale pochodzenia ukraińskiego.A co było na swiecie i dlaczego bija murzynów to tematy dla wielkiej polityki.Nasze realia są najważniejsze a reszta to bzdety zbytnio nie wpływające na nasze życie.

W naszym regionie pomocy Żydom udzielali również Polacy, osobiście oraz AK. Poza tym duża część Ukraińców kolaborowała z Niemcami w czasie okupacji: bramy powitalne, przejęcie administracji, wysługiwanie się Gestapo. Niestety oprócz Sprawiedliwych Ukraińców, było dużo Ukraińców, którzy osobiście mordowali Żydów lub wydawali Polaków i Ukraińców ukrywających Żydów. I są na to źródła, tylko trzeba być obiektywnym. 

Na pewno nie pochodzisz z Przemyśla.Jacy Polacy pomagali?Osobiście mordowali Żydów mieszkańcy naszego miasta przeprawiający Żydów w latach 39-41 przez San z Zasania do Miasta i nie byli to UkraińcyW 1941 roku masowo witali Niemców wszystkie narodowości zamieszkujące Przemyśl prócz Żydów. To było jak wyzwolenie.A gdzie sa źródła skoro na nie się powołujesz.

Niestety , należysz do tych przedstawicieli mniejszości ukraińskiej  których nie stać na obiektywizm. Ja o tym wiem od  dawna, jak piszę w takich wątkach to tylko po to aby obnażyć  Twój sposób myślenia  co może być pomocne  czytającym.Nie pomagasz Tadeuszu idei pojednania  i wszystko na to wskazuje że robisz to celowo.

Daj sobie spokój.Nie masz żadnych argumentów i  wiedzy postanowiłeś judzić tym razem na tle narodowościowym../typowe dla propagandzistów/Nic nie wiesz o faktach a znasz jedynie propagandowe  slogany oparte jedynie na życzeniach a nie zdarzeniach.Jak trochę się nauczysz to zapraszam do dyskusji.Jak na razie jesteś tylko dyletantem

Jak piszesz Tadziu zdarzały się wyjątki jak w każdym narodzie. ???? 

W każdym narodzie są szuje i oprawcy jak i ludzie wspaniali tak jak dzisiaj ale najważniejsze jak jest się Polakiem z urodzenia dbać o własne podwórko jak o rodzinę a kto podniesie miecz na rodzinę to trzeba mu tą rękę odrąbać proste i sprawiedliwe...

Dane są łatwo dostępne.https://muzeumulmow.pl/pl/ratujacy/podkarpackie/

Tadeuszu, pochodzę z okolic Przemyśla. To nie jest miejsce, abym Ci wykładał historię. Wystarczy poszukać: literatura, źródła lokalne, źródła z instytucji (akurat ja miałem do nich dostęp). Poza tym proste zrozumienie historii. Wielu Ukraińców współpracowało z Niemcami: Wrzesień 1939 r., lata 1941-1944 r. Mieli złudne nadzieję, na budowę Ukrainy przy boku III Rzeszy. No, Niemcy to wykorzystali... a Ukraińcy byli naiwni. Współpraca Niemców z Ukraińców skutkowała prześladowaniem Polaków i Żydów. 

Za tego rodzaju dane chwała, ale musimy miec na względzie i to, że są one niepełne i, prawdopodobnie, takimi już pozostaną. Ratowaniem Żydów zajmowało się znacznie więcej osób, ale ci "nieobecni" nigdy się tym nie chwalili, bądź świadomie zabrali prawdę ze sobą do grobu. Między innymi dlatego, że ukrywanie żyda w czasie okupacji przez, niestety, bardzo wielu naszych rodaków było (dla wielu wciąż jest) wręcz... zbrodnią, zdradą narodu, wiary itd. Dlatego też, już po wojnie, liczni dziadkowie i rodzice nie puścili przysłowiowej pary z gęby swoim dzieciom, wnukom, krewnym, sąsiadom. Wielu ocalonych - na wyraźną prośbę swoich wybawców - też milczało. Sam mam znajomego, którego ojca uratowali szkolni koledzy, przyjaciele z "parafii", szmuglując go z zajętych już przez Niemców Bakończyc na Zasanie, gdzie przez blisko trzy lata obrońca Warszawy z września 1939 roku ukrywał się u polskiej rodziny w jednej z kamienic. On przeżył, ale jego brat, na dwa tygodnie przed  wkroczeniem Rosjan, w lipcu 1944r. został rozstrzelany przez gestapo za sprawą donosu pewnego "patrioty'' i płomiennego chrześcijanina, który połasił się na litr spirytusu...

Do JP. Jestem zainteresowany sprawą uratowanego. Proszę o kontakt w redakcji.

Nie wiem, Jacku, czy rodziny tych, którzy z narażeniem życia ratowali swojego szkolnego kolegę, będą zadowolone z upublicznienia historii swoich krewnych. Za kilka miesięcy powinienem to zweryfikować i wtedy dam Ci znać. [ Mam nadzieję, że nie usłyszę "Uchowaj Boże, niech pan o mojej matce nie pisze, bo co by ludzie powiedzieli, że Żyda ukrywała?! Życia bym u sąsiadów nie miała" - jak mi się kiedyś oberwało. 

Do JP. Skoro mnie "rozgryzłeś" to pewnie wiesz, że już długo w tym temacie siedzę i jakoś nikt nie narzekał, że ujawniłem jego rodzinne tajemnice. Bardzo rzadko spotykałem się z odmową podzielenia się rodzinnymi historiami. Natomiast uważam, że dokumentowanie takich historii jest, jak najbardziej potrzebne. Czekam, więc na na sygnał. J.S