Reklama

Ziołami wciąż pachnie u nas jak przed laty

17/04/2016 12:28

Nasza rozmówczyni Wanda Polej – wieloletnia pracownica i właścicielka sklepu –wraz z aktualnymi współwłaścicielami oraz ekspedientką.<br/>fot.Kamil Jacek Zarański — Nasza rozmówczyni Wanda Polej – wieloletnia pracownica i właścicielka sklepu –wraz z aktualnymi współwłaścicielami oraz ekspedientką.
fot.Kamil Jacek Zarański

[Z cyklu: Kultowe miejsca] Jest rok 1948, trzy lata po zakończeniu wojny, miasta powoli podnoszą się z gruzów. W tym czasie w Przemyślu, na ulicy Franciszkańskiej, na parterze kamienicy nr 14, powstaje punkt sprzedaży Zjednoczenia Przemysłu Zielarskiego „Herbapol”. Dostać tu można naturalne kosmetyki, niektóre produkty żywieniowe i wszelkiego rodzaju zioła. Tak zaczyna się historia sklepu zielarskiego na Franciszkańskiej, do dziś przez przemyślan z przyzwyczajenia zwanego „Herbapolem”.

Wanda Polej rozpoczęła swoją przygodę z zielarskim w 1968 roku. Była wówczas młodą dziewczyną ze świeżo zdobytym tytułem technika farmacji. Początkowo miała pracować w aptece, ale los rzucił ją tu... do zielarskiego. – Mam naprawdę dużo szczęścia, od kiedy pamiętam, kochałam przyrodę, rośliny, kwiaty, zioła, dlatego szybko się tu odnalazłam...– mówi wieloletnia pracownica i właścicielka sklepu.

Stare receptariusze kryją ludowe mądrości

Pani Wanda pracowała tu przez 46 lat. Dziś sklep prowadzi już następne pokolenie, ale[paywall] wszystko zostało w rodzinie. Nadal chętnie tu wraca , bo to miejsce napawa ją radością. – W końcu poświęciłam dla tego sklepu wiele lat życia. Zostawiłam w nim cząstkę siebie – mówi.

fot.Kamil Jacek Zarański

Poszło w dobre ręce

– Często przychodzą tu klienci, którzy zapamiętali ten sklep z dzieciństwa. Zresztą naprawdę niewiele się tu zmieniło. Przybyło parę gablot i zniknął szyld Herbapolu. Niedawno wchodzi do sklepu elegancki mężczyzna w kwiecie wieku, staje po środku i nic nie mówiąc, nadyma nozdrza, rozglądając się dokoła. Chwila ciszy, konsternacja. „W czym mogę panu pomóc?” – pyta go ekspedientka. „Nie byłem w Przemyślu kilkadziesiąt lat, przyszedłem sprawdzić, czy dalej pachnie u was tak, jak to zapamiętałem z dzieciństwa” odpowiedział mężczyzna... – opowiada pani Wanda. – I co, pachnie? – pytamy – Podobno tak – śmieje się – ale my tego już nie czujemy, tak przywykliśmy do tego zapachu.