20-lecie najstarszego w mieście przedszkola społecznego

W tym roku mija 20 lat od założenia najstarszego w Przemyślu Społecznego Przedszkola Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Archidiecezji Przemyskiej im. św. Józefa Sebastiana Pelczara. Chwalą je wszyscy, zwłaszcza rodzice, bo jest kameralne, przyjazne maluchom, otwarte na innowacje, a równocześnie dba o tradycyjne wartości. A pomyśleć, że funkcjonuje w pomieszczeniach, gdzie przed laty były... piwnice.

Przedszkole mieści się w bloku na osiedlu Rycerskim, przy ulicy Sikorskiego 9A. Uczęszczają do niego maluchy od 2,5 do 6 lat. Łącznie 25 dzieci. Obłożenie jest stuprocentowe. Okolica jest spokojna, pozbawiona hałasu i smogu spalin samochodowych, wokół znajduje się dużo zieleni. Tuż obok przedszkola jest wygodny parking. Znakomicie przygotowana kadra pedagogiczna realizuje 5-godzinny program nauczania opracowany przez MEN, a pozostałe trzy godziny wykorzystywane są na pracę świetlicową. Wszystkie dzieci objęte są dodatkowymi bezpłatnymi zajęciami: lekcjami języka angielskiego, religii, rytmiki i opieką psychologa. Przedszkole wyposażone jest w niezbędny sprzęt i pomoce naukowe. W każdej z sal jest zestaw atrakcyjnych zabawek. Placówka posiada ogrodzony plac zabaw[paywall].

Likwidacji żadnej nie będzie!

Niedawno pojawiły się informacje, że przedszkole ma zostać zlikwidowane, bo nie ma naboru. – To kompletna bzdura. Nie wiem, kto rozsiewa takie plotki. Ale z drugiej strony nie dziwię się, bo powstało wiele przedszkoli w mieście i każde walczy o swoje, bo są dotacje z miasta, bo są inne przywileje. My w tej walce nie bierzemy udziału. Były na nas donosy do sanepidu czy straży pożarnej. Przyjeżdżali, kontrolowali, wszystko było i jest w porządku – twierdzi prezes prowadzącego przedszkole Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Archidiecezji Przemyskiej koło Rycerskie Henryk Pawłowski.
Pan Henryk to człowiek instytucja. Człowiek o wielkim sercu i pasji tworzenia. Jako były wojskowy w stopniu podpułkownika, przed przejściem na emeryturę pracujący z młodzieżą, miał i ma do niej doskonałe podejście. To on wspólnie z księdzem Michałem Blaszkiewiczem, ówczesnym proboszczem parafii pw. Miłosierdzia Bożego, założył w 1996 r. przedszkole społeczne i świetlicę środowiskową na osiedlu Rycerskim. Jako prezes koła zwrócił się do prezesa Przemyskiej Spółdzielni Mieszkaniowej o przydzielenie upatrzonego lokalu z myślą o zorganizowaniu w nim świetlicy. Były nią pomieszczenia piwniczne w jednym z bloków. Ich stan był katastrofalny, a jednak udało się je na tyle zagospodarować, aby przedszkole i świetlica zaczęły funkcjonować. Realizacją pomysłu zajęli się mieszkańcy osiedla Rycerskie. Szczególną rolę odegrali m.in.: Edward Fudali, Czesław Jęczalik i Roman Bargieł. Zaangażowanie i pomoc wspomnianej trójki oraz wielu innych mieszkańców doprowadziły do sfinalizowania pomysłu.
Remont trwał ponad rok. 1 września 1996 r. odbyło się uroczyste otwarcie Społecznego Przedszkola przy Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich. Najtrudniej było o pieniądze na funkcjonowanie placówki. Jednak i z tym poradził sobie H. Pawłowski. Parafia ufundowała książki. Sąd Grodzki przeznaczył około 10 tys. zł z tzw. nawiązek, a Urząd Miasta w Przemyślu wspomógł przedszkole dotacją na każde dziecko. Z uzyskanych pieniędzy zakupiono meble, stoliki, krzesła, zaś używany telewizor i lodówkę otrzymano w prezencie. Pierwsza opłata rodziców wynosiła zaledwie 40 zł za dziecko. W 2006 r. przeprowadzony został kapitalny remont przedszkola. Nie dałoby się tego wykonać bez pomocy prezesa PSM Zbigniewa Kurosza.

fot.Mariusz Godos
Część grona pedagogicznego przedszkola. Od lewej: Beata Trojniak (nauczycielka), Henryk Pawłowski (dyrektor), Renata Kumięga (zastępca dyrektora ds. dydaktycznych, wychowawca grupy).

Atutem małe grupy

Teraz miesięczna opłata wynosi 130 zł. To niedużo. Bywają sytuacje, że niektórych i na taką kwotę nie stać. Mogą napisać prośbę o zwolnienie z opłat i każdorazowo jest ona pozytywnie rozpatrywana.
– Większość stanowią dzieci z osiedla, ale mamy i takie, które przyjeżdżają z miasta. Bo rodzicom podoba się atmosfera i sposób podejścia do ich pociech. Prowadzimy już nabór na przyszły rok szkolny, ale trzeba się spieszyć, bo zostało tylko dziesięć wolnych miejsc – powiedziała Renata Kumięga, zastępca dyrektora ds. dydaktycznych, wychowawca grupy, pracująca w tej placówce już 18 lat. – Naszym atutem są małe grupy, a wiadomo, że z mniejszymi grupami lepiej się pracuje. Wielką pomocą służą rodzice, bez nich niewiele moglibyśmy zrobić, zwłaszcza jeśli chodzi o organizację wycieczek – dodała.
– Naszym marzeniem jest, aby placówka cały czas się rozwijała, abyśmy wciąż mieli stuprocentowe obłożenie – powiedział na koniec dyrektor placówki H. Pawłowski.