Dlaczego warto sięgnąć po bób?

Niegdyś kojarzony wyłącznie z prostą, chłopską kuchnią, dziś składnik wielu wyrafinowanych dań i modnej, zdrowej diety. Bób to warzywo strączkowe, które warto pokochać nie tylko ze względu na smak – oprócz wysokich wartości odżywczych ma także liczne właściwości prozdrowotne.

Świeży bób to bogate źródło minerałów (m.in. potasu, wapnia, magnezu, fosforu, żelaza, cynku, sodu, miedzi), witamin (np. wit. A, C, wit. z grupy B, w tym kwasu foliowego) oraz bardzo potrzebnych nam aminokwasów. To zdrowy zamiennik mięsa. Jest też niskokaloryczny, dlatego można po niego sięgać, gdy jesteśmy na diecie. A co mówią o nim badania naukowe? Korzystnie wpływa na funkcjonowanie układu krążenia, pomaga zredukować szkodliwy cholesterol oraz utrzymać prawidłowe ciśnienie tętnicze. Uzupełnia niedobory żelaza i kwasu foliowego, wspomaga leczenie anemii. Ze względu na sporą zawartość błonnika pokarmowego chroni przed nowotworem jelita grubego. Jest w końcu bób naturalnym źródłem lewodopy – biologicznie aktywnej formy dopaminy, na której niedobór cierpią osoby z chorobą Parkinsona. W tym miejscu należy zaznaczyć, że osoby z już zdiagnozowanym schorzeniem, przyjmujące odpowiednie leki powinny przed spożyciem bobu skonsultować się z lekarzem.  Według specjalistów z University of Maryland Medical Center bób uniemożliwia właściwe wykorzystanie lewodopy z leku, znacząco zwiększając jej stężenie we krwi.

Jak gotować, żeby nie wzdymał?

Bób można ugotować w wodzie, na parze, upiec w piekarniku czy usmażyć. Doskonale smakuje solo, dodany do sałatek, zup, risotto czy makaronów. Młody można jeść na surowo. Co jednak zrobić, by uniknąć trawiennego dyskomfortu? Wystarczy suche nasiona zalać gorącą wodą i odstawić na kilka godzin, a następnie gotować w wymienionej wodzie. Można też wykorzystać moc przypraw. Kminek, majeranek, tymianek, cząber, nasiona kopru włoskiego lub szałwia dodane w niewielkiej ilości podczas gotowania łagodzą wzdęcia, a bób nabiera przyjemnego aromatu.

Jak kupować?

Sezon na bób trwa krótko – od końca czerwca do końca sierpnia. W tym czasie jest dostępny w zasadzie bez ograniczeń, a najczęściej łuskany, zapakowany w szczelnie zamknięte foliowe torebki. To niestety negatywnie wpływa na jego jakość. Ziarna bez dostępu świeżego powietrza zmieniają smak, zaparzają się, a czasem, gdy wystawione są na działanie słońca – zaczynają fermentować. Dlatego najlepiej kupować bób w strąkach. Jeśli nie mamy takiej możliwości, wybierajmy nasiona pozbawione ciemnych plam, jak najmłodsze i najmniejsze, które po zakupie szybko przełożymy do torby papierowej albo koszyczka. By mieć pewność, że produkt jest świeży, róbmy zakupy rano. Unikajmy bobu wybarwionego na szaro, brązowo lub żółto – to nasiona stare, przerośnięte i nie pierwszej świeżości.

Jak przechowywać?

Bób jest produktem stosunkowo nietrwałym – świeży możemy przechowywać w lodówce nie dłużej niż 3-4 dni, starszy najlepiej przyrządzić zaraz po przyniesieniu do domu. Jeśli chcemy przechowywać go dłużej, doskonałym sposobem jest mrożenie, najlepiej po wstępnym przygotowaniu. Bób umieszczamy na ok. dwie minuty w garnku z wrzątkiem, następnie odcedzamy, opłukujemy zimną wodą, suszymy i mrozimy. Trzeba go wykorzystać w ciągu 12 miesięcy. Aby po rozmrożeniu i obróbce termicznej nie miał nieprzyjemnego mącznego posmaku do mrożenia wybierajmy jedynie młode nasiona.

Nie dla wszystkich

Bób, choć szalenie smaczny, bywa niebezpieczny. Z jadłospisu powinny wykluczyć go osoby ze skłonnością do uporczywych wzdęć, uskarżające się na zgagę i chorujące na refluks. Ze względu na zawartość składników purynowych, które przyczyniają się m.in. do powstawania kamieni nerkowych nie powinni jeść bobu cierpiący na problemy z nerkami i chorujący na dnę moczanową. Z kolei wysoki indeks glikemiczny ugotowanego bobu (IG 80) wyklucza go z diety chorujących na trzustkę oraz diabetyków. Bobu nie należy podawać też niemowlętom i małym dzieciom.