Jan Jawornicki Honorowym Obywatelem Miasta Przemyśla

W uznaniu zasług dla człowieka o bogatym życiorysie, nauczyciela, harcerza, społecznika, artysty metaloplastyka, przyjaciela miasta i regionu, członka honorowego wielu klubów, związków i towarzystw, wielokrotnie odznaczanego i wyróżnianego za swoją działalność, Rada Miejska w Przemyślu na sesji 19 czerwca br. nadała Janowi Jawornickiemu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Przemyśla.

Jan Jawornicki od wielu, wielu lat związany jest z harcerstwem. Urodził się 5 lipca 1927 r. w miejscowości Lacko. Dzieciństwo spędził w Dobromilu. Kiedy wybuchła II wojna światowa, miał 12 lat. Z rodzinnego Dobromila przeniósł się wraz z matką do Przemyśla. Jako nastolatek, aby uniknąć wywiezienia do pracy przymusowej, znalazł zatrudnienie w niemieckich magazynach na terenie miasta (obecny teren bocznicy kolejowej i hali sportowej przy ul. Mickiewicza). Po zakończeniu II wojny światowej pozostał w Przemyślu, z którym związał swoją aktywność zawodową i społeczno-edukacyjną[paywall].

Był nauczycielem

Po zakończeniu zasadniczej służby wojskowej rozpoczął pracę w przemyskiej oświacie. Uczył w szkołach podstawowych numer: 3, 4, 7 i 11. Kształcił wielu znanych i znamienitych obecnie przemyślan, m.in.: prof. dr. hab. Marka Bojarskiego, byłego Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego i cenionego prawnika. W 1957 r. podjął pracę w Polskich Kolejach Państwowych, w których przepracował 25 lat. Przez ten czas nie zerwał z harcerstwem. Po „odwilży” w 1956 r., udało mu się w Przemyślu reaktywować Drużynę Harcerską im. Bohaterów Monte Cassino, którą opiekował się przez blisko siedem lat. Aktywnie działał również w Komendzie Hufca ZHP w Przemyślu w komisjach: rewizyjnej, stopni i odznaczeń. Dwukrotnie został wiceprzemyślaninem roku tygodnika Życie Przemyskie (1974 i 1976). W 1982 r. przeszedł na emeryturę. W tym samym roku został wpisany do Księgi Zasłużonych dla Przemyśla.

Nie usiedział na miejscu

Na emeryturze zajął się przede wszystkim szeroką działalnością społeczną i artystyczną. Jest amatorem, który doskonale przyswoił sobie tajniki sztuk plastycznych, w tym: malarstwa, modelarstwa, projektowania: proporczyków, sztandarów, dyplomów, plakietek, tableau, odznak, tablic pamiątkowych; projektowania kronik i ksiąg pamiątkowych. Specjalizuje się w metaloplastyce. Jego prace przede wszystkim przedstawiają przemyskie pejzaże, architekturę i dziedzictwo miasta Przemyśla. Ozdabiają ściany, gabinety i świetlice kolejowe, wojskowe, instytucji samorządowych i lokalnych w kraju (m.in.: w Przemyślu, Rzeszowie, Krakowie) oraz za granicą (m.in.: w Szwecji, Austrii, Francji, Rosji i USA).
Realizował również inną pasję – projektował sztandary. Przez ponad 30 lat zaprojektował ich ponad 50, w tym m.in. dla: Polskich Kolei Państwowych, Związku Harcerstwa Polskiego, Związku Nauczycielstwa Polskiego, Związku Bojowników o Wolności i Demokrację, Państwowej Straży Pożarnej, Wojska Polskiego, Straży Granicznej, Policji, Straży Miejskiej, Ochotniczej Straży Pożarnej i wielu innych. Spod jego ręki wyszło 8 tablic pamiątkowych, które zawieszono na ścianach budynków i nagrobkach poległych bohaterów, 14 proporczyków i dyplomów. Równolegle do swoich zainteresowań zajmował się projektowaniem kronik i ksiąg pamiątkowych. Przez ten czas udało mu się wykonać ich blisko 30.

W latach 90. ub. wieku zaangażował się we współpracę z 14. Brygadą Pancerną oraz Polsko-Ukraińskim Batalionem w Przemyślu. W jej efekcie powstały sztandary tych jednostek według jego projektów oraz projekt sztandaru 1. Batalionu Czołgów w Żurawicy. W 2000 r. otrzymał nagrodę Prezydenta Miasta Przemyśla. Z chwilą powstania Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej nawiązał długoletnią współpracę z komendanturą oddziału. Zaprojektował dla niej sztandar, wykonał szereg szat graficznych ksiąg pamiątkowych oraz przekazał do sali tradycji wiele cennych ozdobnych elementów wykonanych techniką metaloplastyki.

Niebawem skończy 90 lat!

W 2008 r. był laureatem nagrody Zarządu Województwa Podkarpackiego w dziedzinie kultury, a także nominowanym przez mieszkańców miasta do plebiscytu „Przemyślanin Roku”. W 2012 r. przekazał większość swoich zbiorów bibliotecznych do Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej, wśród których znalazły się m.in.: książki wydane w III Rzeszy, łącznie z białym krukiem opisującym drogę kariery Adolfa Hitlera czy bezcenne wydanie Pana Tadeusza.