Lekarze się kłócili, rodzina czekała na wypisanie aktu zgonu

Blisko 50 telefonów musiała wykonać rodzina zmarłej pani Zdzisławy, zanim udało się doprosić przyjazdu lekarza, który wypisze akt zgonu. Przez ponad 2 godziny trwała przepychanka między szpitalem i prywatną przychodnią.

Śmierć ciężko chorującej bliskiej osoby – żony i matki – jest dramatem samym w sobie, ale okazuje się, że przykrości z tym związanych może być dużo więcej. I to ze strony służby zdrowia. Doświadczyła tego rodzina zmarłej pani Zdzisławy Młocek ze Starego Dzikowa. W nocy z soboty na niedzielę, tuż po północy, jej syn zauważył, że mama nie oddycha. Zadzwonił pod 112. I wtedy zaczęła się gehenna[paywall]. Pan Łukasz został skierowany do szpitala w Lubaczowie, ten z kolei odesłał go do przychodni Kormed, która ma podpisaną umowę na świadczenie nocnej i świątecznej opieki medycznej. Tam natomiast usłyszał, że nie jest to zadaniem przychodni i powinien się tym zająć lekarz rodzinny albo szpital. – Na lekarza rodzinnego musielibyśmy czekać do poniedziałku, czyli ponad 30 godzin – zauważa Łukasz Młocek.

Temperatura sięgała 35 stopni

Kobieta zmarła w ostatni sierpniowy weekend, kiedy temperatura sięgała 35 stopni. Bez wypisanego aktu zgonu rodzina nie mogłaby zabrać ciała, zamówić trumny ani umówić daty pogrzebu. – Razem ze szwagrem wykonaliśmy blisko 50 telefonów. Dzwoniliśmy wszędzie: do szpitala, do Kormedu, na policję – relacjonuje.
Wszystko trwało prawie 3 godziny. W końcu pojawił się lekarz SOR-u. – Powiedział, że nie powinno go tu być, ale przyjechał, żeby skończyć ten bałagan – wspomina pan Łukasz.
Dyrektor szpitala w Lubaczowie mówi, że problem istnieje, od kiedy świąteczną opiekę medyczną w powiecie lubaczowskim świadczy Kormed. – Wcześniej również zajmował się tym niepubliczny podmiot, ale nie było takich problemów – mówi Stanisław Bury. Dodaje, że choć nie jest to obowiązkiem lekarzy szpitala, zobligował ich, aby w takich sytuacjach wyjeżdżali do pacjenta. Po to, żeby uniknąć podobnych dramatów. Zaznacza, że do wypisania aktu zgonu nie może pojechać karetka ratunkowa, a lekarz może to uczynić tylko, jeśli nie ma innych nagłych wezwań lub pacjentów na oddziale. – Szczerze współczuję rodzinie, bo wiem, że przeżyli horror. Coś takiego nie powinno się zdarzyć. Nie jest to nasza wina, ale przepraszam rodzinę i zrobię to także osobiście – zapowiada.

Kormed i NFZ umywają ręce

Szef Kormedu Jacek Korzeniowski nie ma sobie nic do zarzucenia. Nam nie udało się z nim porozmawiać – w przychodni usłyszeliśmy, że jest na urlopie. W materiale TVP Rzeszów J. Korzeniowski zapewnia, że jego umowa z NFZ „nie zawiera nic na temat wypisywania aktów zgonu”. I zapowiada, że nie będzie ich wydawał.
Podkarpacki oddział NFZ również umywa ręce. Rzecznik prasowy tej instytucji Marek Jakubowicz mówi, że fundusz zajmuje się zabezpieczeniem świadczeń zdrowotnych. – Żadne przepisy dotyczące ich realizacji nie regulują kwestii wystawiania kart zgonu. Tym samym NFZ nie może na podstawie zawartej z nim umowy zobowiązać żadnego podmiotu do ich wypisywania. Obowiązujące przepisy w tym zakresie są anachroniczne i powinny być już dawno uaktualnione – mówi.

Sprzeczne przepisy

A te przepisy to ustawa z 1959 r. i rozporządzenie ministra zdrowia z 1961 r. O tym, że przepisy nie odpowiadają dzisiejszej rzeczywistości, wiedzą wszyscy. Mimo interwencji lekarzy i samorządowców kolejni ministrowie zdrowia tematu nie rozwiązują. A szefowie przychodni coraz skrupulatniej przestrzegają umów i coraz częściej lekarze odmawiają wypisania aktu zgonu.
Przepisy są dość sprzeczne. Rozporządzenie zobowiązuje do tej czynności lekarza, który pełnił opiekę nad zmarłym w ostatnich 30 dniach lub lekarza sprawującego opiekę nad danym rejonem. Z kolei ustawa nakazuje staroście wyznaczyć lekarza koronera. Takiego lekarza nie ma ani w powiecie lubaczowskim, ani w przeworskim i jarosławskim. Jest natomiast w Przemyślu i powiecie przemyskim. W razie potrzeby jego wezwania należy dzwonić na policję.
– Wszyscy mówią, że przepisy są anachroniczne, ale takich, jakie są, należy przestrzegać – mówi Łukasz Młocek. Zapowiada skierowanie sprawy na drogę prawną. Uważa, że winni muszą ponieść konsekwencje. Chce też, aby więcej nie dochodziło do takich dramatów.