Niebezpieczny rów diamentowy

Często nasi czytelnicy za pośrednictwem redakcji interweniują w różnych sprawach. Ostatnio jeden z nich zatelefonował, żeby ostrzec, że przy ulicy Sanowej kiedyś może dojść do nieszczęścia.

– Często spaceruję nad Sanem i przechodząc w okolicy radzieckiego schronu, naprzeciw Galerii Sanowa, zauważyłem głęboki na trzy metry, niezabezpieczony rów. Tamtędy chodzą ludzie, bawią się dzieci. Naprawdę nietrudno o wypadek, więc użytkownik schronu powinien[paywall] jak najszybciej to miejsce zabezpieczyć tak, jak zabezpiecza się wszystkie głębokie wykopy.  

Rów diamentowy

Dwukondygnacyjny betonowy schron bojowy przy ul. Sanowej, jeden z wielu schronów Linii Mołotowa, miał trzy stanowiska do prowadzenia ognia skośnego i pancerną kopułę obserwacyjną. Bezpośrednio przed schronem znajduje się betonowy rów zwany diamentowym. Jest to element fortyfikacyjny, umieszczony wzdłuż ściany ogniowej schronu bojowego, w celu utrudnienia przeciwnikowi podejścia pod fortyfikację oraz ochrony strzelnicy przed zasypaniem ziemią w wyniku pobliskiego wybuchu pocisku. Służył również jako miejsce pozbywania się łusek ze zużytych nabojów, które, pozostając w schronie, mogłyby się okazać niebezpieczne dla załogi ze względu na trujące właściwości gazów prochowych.

Zadbamy o zabezpieczenie

Użytkownikami (dzierżawcami) schronu są dwa podmioty: Stowarzyszenie „Kaponiera – przemyski obszar warowny” oraz Jacek Dzik. – Mamy świadomość tego, że rów diamentowy może być niebezpieczny, dlatego po jego odkopaniu od razu zabezpieczyliśmy go drewnianymi kozłami – mówi J. Dzik.

Niestety, pomimo że były przykręcone śrubami do kotw zabetonowanych w ziemi, ktoś je powyrywał i zabrał. Poznikały zerwane ze ściany tabliczki ostrzegawcze, po których pozostały tylko dyble. Dzisiaj założyłem taśmy ostrzegawcze, ale pewnie już za parę dni też ich nie będzie – martwi się J. Dzik.

– Mamy dwie koncepcje zabezpieczenia tego miejsca. Jedna to przykrycie całego rowu metalową siatką na stelażach, a druga to ustawienie przezroczystego ogrodzenia z pleksiglasu, żeby można było zobaczyć, jak wyglądał rów. Niestety obie są dość kosztowne i trzeba na nie znaleźć sponsorów. W przyszłości cały obiekt będzie monitorowany – kończy J. Dzik.