Opiekun medyczny – zawód przyszłości

To profesja, która na polskiej mapie edukacyjnej widnieje od lipca 2007 roku i zdobywa coraz większą popularność. Zgodnie z definicją opiekun medyczny to osoba, która zawodowo zajmuje się zaspokajaniem potrzeb bio-psycho-społecznych osób chorych.

Jest to dziedzina, w której jeszcze przez długi czas człowieka nie zastąpią maszyny.

Zawód trudny, wymagający, lecz dający ogromną satysfakcję, poczucie misji i spełnienia. Idealny dla osób, które chcą się czuć potrzebne, a empatię i pomoc tym, którzy pomocy potrzebują, stawiają na piedestale. Polega na wykonaniu szeroko rozumianych czynności opiekuńczo-pielęgnacyjnych wobec osób samotnych, które z powodu wieku czy choroby są pozbawione opieki, a jej wymagają, bądź osób, którym rodzina nie jest w stanie zapewnić takiej pomocy.

Absolwenci kierunku opiekun medyczny są przygotowani m.in. do rozpoznawania problemów opiekuńczych chorego i niesamodzielnego podopiecznego w różnym wieku i różnym stopniu zaawansowania i ich rozwiązywania, asystowania personelowi medycznemu podczas wykonywanych zabiegów poprzez np. konserwację i dezynfekcję przyborów i narzędzi zabiegowych, czy poodejmowania współpracy z zespołem opiekuńczym i terapeutycznym podczas świadczenia usług.

Od 2021 roku opiekunowie mają też możliwość samodzielnego pobierania krwi żylnej i włośniczkowej i innych materiałów do badań laboratoryjnych, czy podawania leków w formie iniekcji podskórnej (przykładowo insuliny bądź heparyny drobnocząsteczkowej), czy też wykonywania czynności z zakresu gimnastyki osiowo-symetrycznej w tzw. metodzie Hoppe`a.

Niebagatelny wpływ na rozwój w tym fachu będzie miała znajomość języków obcych i języka migowego. Pozwoli ona opiekunom na świadczenie czynności poza granicami kraju lub wśród pacjentów z zagranicy, przebywających w Polce. Również głuchoniemych.

Opiekun medyczny to nie pielęgniarka

Opiekunowie medyczni mogą być zatrudnieni w szpitalach, domach pomocy społecznej czy przychodniach podstawowej opieki zdrowotnej. Choć zakres obowiązków ich i pielęgniarek zdaje się być podobny, to dwa, zupełnie różne zawody, których przedstawiciele winni są jednak  pracować ramię w ramię dla dobra pacjentów.

Dane z lutego 2022 roku mówią o tym, że na tamtą chwilę dyplom opiekuna posiadało w Polsce blisko 70 tys. osób, ale w zawodzie pracowało jedynie 45 proc. z nich. To dość niepokojące, w szczególności, że z roku na rok brakuje też pielęgniarek i innego personelu medycznego.

Niebagatelny wpływ na to ma zapewne poczucie niewystarczającego doceniania tych profesji. Zawody te to przecież nie tylko podanie leków czy zmierzenie temperatury. Nierzadko to też pomoc lub całkowita higiena pacjenta bądź jego karmienie.

Bywa ciężko, ale warto

Mimo, że praca z ludźmi do najłatwiejszych nie należy, szczególnie, gdy ma się do czynienia z osobami starszymi, schorowanymi i niesamodzielnymi, a wynagrodzenie jak w niemal każdej profesji mogłoby być lepsze, w sieci nie brakuje pozytywnych komentarzy osób, których specjalnością jest opieka medyczna.

„To najlepszy zawód na świecie”, „kocham swoją pracę i nie zamienię jej na inną”, „tu nie ma ludzi z przypadku, lubimy pomagać” – to tylko wybrane.

To najlepiej pokazuje, że w tym zawodzie nie ma i nie powinno być ludzi z przypadku. A z racji, że coraz więcej osób w Polsce i na świecie potrzebuje pomocy dobrze wykwalifikowanych opiekunów medycznych, jest to profesja wysoce przyszłościowa.

Nie są zdani tylko na siebie

Ogólnopolskie Stowarzyszenie Opiekunów Medycznych zrzesza osoby zajmujące się tym rzemiosłem już od kilku lat. OSOM prowadzi również grupę facebookową, gdzie może dołączyć każdy opiekun, nawet, jeśli nie należy do stowarzyszenia. Znajdzie tam gros informacji i newsów, które mogą go zainteresować.

Stowarzyszenie skupia się na jednoczeniu opiekunów i działaniu na rzecz szeroko rozumianej poprawy warunków ich pracy.

Prowadzi projekty, szkolenia i warsztaty, które pozwalają na poszerzanie nie tylko medycznej kompetencji opiekunów medycznych, ale i ćwiczą ich kompetencje miękkie, czyli komunikację i asertywność. Dzięki zwiększeniu samoświadomości i zaznajomieniu ich z psychiką osób starszych i chorych, zwiększają skuteczność radzenia sobie ze stresem i uczą, jak w najlepszy sposób pomagać tym, dla których pracują.